තරඟය

ඉස්සර කාලයක කෝමුර් කියල රාජධානියක කාසීර් කියල රජතුමෙක් හිටියා.මේ රජතුමාගේ මාලිගාව තිබුනේ නගරයෙන් පොඩ්ඩක් ඈතකට වෙන්න ගල් පර්වතයක් පාමුල තිබුණි බලකොටුවක් මැද.ඉතින් මේ රජතුමා දැන් ටිකක් වයසයි.ඔහු දවසක් උදෑසනක මාලිගාවේ 11 වෙනි තට්ටුවේ තිබුණු තමන්ගේ සිරි යහන් ගබඩාවේ ඉඳල ජනේලෙන් ඈත පේන නගරය දිහා බලාගෙන බර කල්පනාවක යෙදිලා හිටියා.


+ + +


එදා උදේ නගරයට පණිවිඩ කාරයෙක් ආව.ඇවිල්ල දිග ලෝගු ඇඳගෙන හිටපු රැස් කකා මිනිස්සු හිටපු මාකට් එකට ඇවිල්ල මෙහෙම කිව්වා.


''කොමුර් වැසියනි.මේ රජතුමාගේ පණිවිඩයට සවන් දෙන්න.
අපේ කාරුණික සහ නුවණැති පාලක කාසීර් රජතුමා ඔබ සියලුදෙනා වෙනුවෙන් තෑග්ගක් දීමට කල්පනා කර ඇත.

හෙට දිනයේදී රාජ භෝජනයක් වන 'කම්ශිර්' නම් මිහිරැති කැවිල්ල නගරයේ සියලුම පුරවැසියන් සඳහා ලබාදීමට එතුමා නියෝග කර ඇත.
හෙට උදෑසන හිරු එලිය වැටෙන මොහොතේ සිට මේ කැවිල්ල සියලු නගරවාසීන් එක අයෙකුට එක බැගින් බෙදාදීම ඇරඹෙනවා ඇත.
මුලින්ම එන අයට ලොකු කැවිලිත් පසුව එන අයට එන්න එන්නම කුඩාවන කැවිලි ලැබෙන බැවින් කරුණාකර උදෑසනම පැමිණ පෝලිමේ හිඳින්න.ස්තුතියි.''


හැමෝම රජතුමාගේ පණිවිඩයක් කිව්ව නිසා සැලකිල්ලෙන් අහන් හිටියා.ඇත්තෙන්ම මේ කම්ශිර් කියන කැවිල්ල හදන්නේ මාලිගාවේ කුස්සියේ විතරමයි.මේක ගොඩක් රසවත් කියල නගර වැසියෝ අහල තිබ්බට මේක රහ බලපු එක්කෙනෙක් නගරයේ හිටියේ නැහැ.ඉතින් දැන් හැමෝටම ගොඩක් සතුටුයි.එදා නගර වැසියෝ ඔක්කොම වගේ කලින් නිදාගන්න ගියේ උදේම නැගිටලා මේ කැවිල්ල ගන්න පෝලිමට එන්න හිතාගෙන.


+ + +


ඉර පායන්නත් කලින්ම එක්කෙනා දෙන්න පෝලිමට ඇවිල්ල රාජ මාලිගාවේ ගේට්ටුව ඉස්සරහ පෝලිමක් හදාගන්න පටන් ගත්තා.ඉර පායන්න කිට්ටු වෙලා අහස රතු පාට වීගෙන එනකොට මේ පෝලිම සෑහෙන්න දික් වෙලා තිබුනා.මේ පෝලිමේ හිටියා බාල,මහලු,තරුණ පිරිමි සහ ගැහැණු සෑහෙන පිරිසක්.නගරයේ ඉන්න අයගෙන් ඇවිදින්න පුළුවන් කමක් තිබ්බ හැමෝම මෙතනට රැස් වෙලා හිටියා.ඉතින් ඉර පායන්න පටන් ගත්තට පස්සේ රාජ මාලිගාවේ ලොකු ගේට්ටුව ඇරිලා මේ කම්ශිර් රස කැවිල්ල පුරවපු කරත්ත එලියට එන්න පටන් ගත්තා.


මුලින්ම මේ රසකැවිල්ල ගන්න පුළුවන් වුණේ නාසීර් කියල අවුරුදු 10ක කොලු ගැටයෙක්ට.ඔහුට හම්බුනේ පිඟානක් තරම් ලොකු රසකැවිල්ලක්.ඉතින් මෙහෙම එක එක්කෙනා තමන්ට හිමි කැවිල්ල අරන් යනකොට දැක්ක දෙයක් තමයි මේ රසකැවිල්ල එන්න එන්නම කුඩා වෙන බව.සමහර විට පෝලිමේ අන්තිම හරියට යනකොට එතන ඉන්න අයට ලැබෙන්නේ පොඩි පිරිසියක් තරම් ලොකු කැවිල්ලක් වෙන්න පුළුවන්.
මෙන්න මේ වැඩේ යනකොට තමා ජානුන් කියන තරුණයා පෝලිමට ආවේ.පෝලිමේ ඉස්සරහම හිටපු කට්ටිය ඔහුට හිනාවෙන්න ගත්ත.මොකද ඔවුන් දන්නවා ජානුන්ට ලැබෙන්න යන්නේ පොඩිම පොඩි රසකැවිල්ලක් කියල.'කම්මැලියෙක්,පල් මෝඩයෙක්' ඔවුන් එකෙනෙකාට කොඳුරාගත්ත.නමුත් මේ කවුරුත් දැනගෙන හිටියේ නැති කාරණාව තමා ජානුන් උදේම නැගිටලා ලිඳෙන් වතුර ඇදල,තමන්ගේ අසනීප වෙලා හිටපු අම්මට ඒ වතුර නාන්න උණු කරලා ලැස්ති කලාට පස්සේ මේ පෝලිමට ආව බව.ඉතින් ජානුන් පෝලිමේ අන්තිමට ගිහින් හිටගත්තා.


ඔහොම ටිකක් වෙලා යද්දී එක දුවිලි වැදුණු දිග ලෝගුවක් ඇඳගත්ත වකුටු වුනු මහල්ලෙක් ඇවිල්ල පෝලිමේ ඉස්සරහ හිටපු කිපදෙනෙක්ගෙන් ඇහුව එයා ගොඩක් වයසක නිසා පෝලිමට එකතු වෙන්න දෙනවද කියල.නමුත් කවුරුත් කැමති වුනේ නැහැ.මෙහෙම තැනක් හොයාගෙන හොයාගෙන ආවට කවුරුවත් ඔහුට අවස්තාවක් දෙන්නේ නැහැ කියල තේරුණු නිසා වකුටු මහල්ලා කොඳුර කොඳුරා ඇවිත් පෝලිමේ ජානුන්ට පිටිපස්සෙන් හිටගත්තා.ඔහුව දැකල ගොඩක් අනුකම්පාවක් හිතුනු ජානුන් ඔහුට තමන් හිටපු තැනට එන්න දීලා වකුටු මහල්ලාට පස්සෙන් හිටගත්තා.


දවල් ඉර මුදුන් වෙන්න කිට්ටු වෙනකොට තමා මහල්ලා සහ ජානුන්ට රසකැවිලි කරත්ත ගාවට යන්න පුළුවන් වුනේ.ඉතින් ඔවුන්ට ලැබුනේ පොඩි පිරිසි බාගයක් තරම් ලොකු රසකැවිලි.ජානුන් තමන්ගේ අම්මටත් එකක් ඉල්ලුවා.ඒත් රාජ පුරුෂයෝ කිව්වේ රසකැවිලි දෙන්නේ පෝලිමේ එන අයට විතරයි කියල.සුසුමක් හෙලපු ජානුන් තමන්ගේ රසකැවිල්ල ඔතල ලෝගුව අස්සෙන් දාගත්ත.ඊට පස්සේ ගෙදර ගියා.

ජානුන්ගේ අම්මට ටිකක් හොද වෙලා තිබ්බ.ඇය ඇදෙන් නැගිටලා දහවලට උයන්න ලැස්ති වෙමින් හිටියේ.ඉතින් ජානුන් තමන් ඉතුරු කරගත්ත කම්ශිර් කෑල්ල අම්මට දුන්න.අම්ම ඇහුවේ මුලින්ම 'එතකොට පුතාට?' කියලයි.


ජානුන් අම්මට බොරුවක් කිව්වා 'මම එතනදීම මගේ කොටස කෑවා අම්මේ... පුදුම රසක් තිබ්බේ.' කියල.
මේ අතර ඔවුන්ගේ දොරෙන් සද්දයක් එන්න ගත්ත.කවුරුහරි කොටුවකින් තට්ටු කරනවා වගේ.
'ටොක්,ටොක්.ටොක්'


ජානුන් දොර ඇරලා බැලුව.තට්ටු කරලා තියෙන්නේ ඔහු විසින් ඉඩ ලබා දුන්නු වකුටු මහල්ලා.ඔහුගේ හැරමිටියෙන්.මහල්ලා ඉතින් මෙහෙම කිව්වා.

'ජානුන්.නුඹ මට ඉඩ දීලා,පැය ගණනක් ඉඳල ගත්ත රස කැවිල්ල ගෙදර ඇවිත් අම්මට දුන්න නේද කිසිම කණගාටුවක් හෝ පසුතැවීමක් නැතුවම?'

මේක අහපු ජානුන්ගේ අම්ම දොස් කිව්වා ජානුන්ට.ඇයට බොරු කිව්වා කියල නැත්තන් ජානුන්ට කොටසක් දෙන්න තිබ්බ නිසා.

ඒත් අර වකුටු මහල්ලා හිනා වෙලා මෙහෙම කිව්වා.හිතාගන්න බැරි තරම් ප්‍රතාපවත් හඬකින්

'ජානුන්..සුභ පැතුම්.නුඹ තරඟය ජයග්‍රහණය කළා.'

ජානුන්ට පුදුමයි.ඉතින් අර මහල්ලා තමාගේ දුවිලි වැකුණු ලෝගුව,බොරු සුදු රැවුල ගලවලා කෙලින් හිටගත්තා.ජානුන් ඔහු කවුද කියල වටහාගත්තේ එතකොට.

'දෙවියනේ...කාසීර් රජතුමා' ජානුන් සහ ඔහුගේ මව එකපාරටම දණින් වැටිලා බිම බලාගත්ත.
කාසීර් රජතුමා ඊට පස්සේ කතාකලා.

'ජානුන් සහ ජානුන්ගේ මව.දෙදෙනාම නැඟී සිටින්න.මෙය ලොකු තරඟයක පළමු අදියර පමණයි.'


-මතු සම්බන්ධයි-

බෝධි චිත්තය

කාශ්‍යප බුදුන්ගේ පිරිනිවීමෙන් පසුව සහස්‍ර දෙකක් පමණ ගියවිට මුළු ලෝ තළයෙන්ම උන්වහන්සේගේ ධර්මය අතුරුදහන් වී ගියේය.නැවතත් අංග ධර්මය බලවත් විය.මේ කාලයේදී උසස් ගුණදම් හා පාරමිතා පිරූවන් ජන සන්නිපාතයෙන් ඈත්ව හුදෙකලාව තම පුර්ණයන්හි අභිමතාකාරයෙන් යෙදෙමින් සිටියහ.

මේ අතර ගෞතම බුද්ධෝප්පත්තියෙන් එක සියක් හත් බුද්ධාන්තරයකට පසු ලොව්තුරා බුද්ධත්වයට සුමන බුදුන්ගෙන් නියත විවරණ ලැබ ආපසු නොහැරෙන මාර්ගයට පිළිපන් ඝෝසාල නම් බෝධිසත්ත්වවරයෙක් අත්හැර දමා ගිය සොහොනක දස පාරමිතා,උප පාරමිතා හා පරමත්ථ පාරමිතා පූරණය කරමින් සිටියේය.හෙතෙම යැපුණේ වනයෙන් ලැබෙන පල,අල වර්ග යන්තමින් තම්බා ආහාරයට ගැනීමෙනි.දිනක් දඩයමේ ගොස් වල් අලි රෑනක් කඩා වැදීම නිසා සහචරයින් සමඟ පලායාමේදී අසු පිටින් වැටි,පාදයක මඳ තැලුමක් ඇතිකරගත් රජු විසින් වනාන්තරයේ හා ග්‍රාමයේ කෙලවර වූ සොහොන කරා එළඹෙන ලදී.

හෙතෙම සොහොනේ මැද තිබූ බෝධිසත්ත්වවරයා විසූ අතුපැල දෙස බලා සා පිපාසාව බැවින් බිමට පැන් පොදක් සොයා එය කරා ඇදෙන්නට විය.ඔහු ගරාවැටුණු ගේට්ටුව පසුකළා පමණි යමක පා පැටලුනු වගක් දැනුනි.

''ඌහ්''
 ලෙස කෙඳිරියක් බිමින් ඇසෙන්නට විය.ඔහු බිම බැලු විට දිරාගිය කඩමාල්ලක් සහ දිරා යන සිරුරක් සහිත ඝෝසාල බෝධිසත්ත්වවරයා දුටුවේය.ඉන් පසු කට කොනක සිනා සහිතව මෙසේ ඇසිය.

''තාපසය...මේ ජනශුන්‍ය සොහොනේ කුමක් කරයිද? තොප තාපසයෙක් අයුරින් වෙස් ගන්වාගත් මළ සොහොන් යකෙක් විය නොහැකිද?''

තමාව මේ අමතන්නේ රජු බව ආභරණ සහ හැඳුමින් හඳුනාගත් බෝධිසත්ත්වය තෙම ක්ෂණයෙන් මොහොතකට සමාධිගතව අනාගතය දැකිය හැකි චක්ඛුව අවදී කර කාරණය පිලිබඳ අවධානය යොමු කළේය.ඔහුගේ මනස තුල ඒ මොහොතේ පටන් කර්මානුරුපිව හා ධර්මානුරුපිව සිදුවීමට නියමිත සිදුවීම් පෙළ ගැසෙමින් තිබුණි.ඔහු ඒවා දෙස පිටස්තරව තුන්වැන්නෙක් ලෙස බලා සිටියේය.

* * *

රජුගේ ප්‍රකාශයට ඔහු පිළිතුරු දෙන ආකාරය ඔහුට පැහැදිලිව පෙනුණි.

''රජතුමනි, මම තාපසයෙක්මි.නමින් ඝෝසාල වෙමි. මළ සොහොන් යකුන්ට වේදනා දැනෙන්නේ නැත.''

තමාව හඳුනාගත් බැවින් මඳ ශන්කාකුල බවක් ආරූඪ කරගත් රජ තෙම මෙසේ විමසිය.
''හඃ.. තොපට වේදනාව දැනෙනවා එසේනම්.තොප සිටින්නේ මා සමඟ දැඩි කෝපයකින් විය යුතුය.''

තාපස තෙම සයනාසනයෙන් මිදී තණගොල්ල මත පර්යන්කයෙන් හිද ගත්තේය.
ඉන්පසු මෙසේ කිවේය.

''නැත රජතුමනි.මම නුඹට තුති පුදමි.''

විශ්මයට පත් රජු මෙසේ කිය.
''තවුසන් මුසා බස් නොකියති.නමුත් තා මේ රජු සමඟ කෙලිමට යන්නේ ඉතා අන්තරාදායක කෙලියකි.තගේ වචනයක් පාසා සැඟවී ගිය උත්ප්‍රාසය වටහා ගැනීමට මට දිසාපාමොක් වරයාගෙන් උගත් ශාස්ත්‍ර අවශ්‍ය නැත.
නොඑසේනම් මිට කරුණු දක්වනු''

තාපස තෙමේ පිළිවදන් දෙන්නට විය.
''එසේ කිසි යටි අරමුණක් අදහස් නොකලෙමි මහරජතුමනි.මම කර්මය නම් නියාම ධර්මය විශ්වාස කරමි.ඒ අනුව නුඹ වහන්සේ මාව මේ ජනශුන්‍ය සොහොනේ පාගන ලද්දේ අහම්බයකින් නොවේ.මෙය මාගේ පෙර අකුසලයකට දඬුවමකි.මම දැන් දඬුවම ලැබූ බැවින් මෙහි විපාක අවසාන වී ඇත.එබැවින් මම නුඹ වහන්සේට ස්තුති කරමි.''

රජු මෙය අසාසිට මඳක් තුෂ්නිම්භූතව සිටියේය.ඉන්පසු රැවුල අතගාමින් ඒ අතට මේ අතට ඇවිදින්නට විය.ඉන්පසු කුරිරු සිනහවක් නංවමින් මෙසේ කියන්නට විය.

''බොහොම අපූරුයි.තොප දන්නවා ඇති අප කර්මය හෝ කුමනාකාරයකවත් ලෝක පාලන ධර්ම පිලිබඳ විශ්වාස නොකරන වග,අණ,නියම,නීති,පිළිපැදීම යන ස්ථම්භ සතර මුලික කරගත් පදනම මත ශ්‍රේෂ්ට රාජ වංශ ගොඩනැඟී ඇත.
ඉදින් මම නුඹට කලේ සුළු උපකාරයක් පමණි.නුඹේ ස්තුති පුර්වක බව මිට වඩා වැඩි වැඩියෙන් ලබා ගෙන බැලීමට මට ආශාවක් උපන්නේය.
සත්‍ය පවසනු තොපට මා ගැන බිඳක හෝ ක්‍රෝධයක් මතුවුයේ නැද්ද?''

තාපස තෙමේ මෙසේ කියා.
''තවුසන් මුසා නොකියන බව නුඹ වහන්සේම කිවේය.මම තවුසෙකි.''

රජු මෙය අසා තාපස කරා එළඹෙන්නට විය.හෙතෙන එන අතරමඟ තම අසිපත කොපුවෙන් එලියට ගත්තේය.එක්බිතිව තාපසවරයාගේ කන් පෙත්තක් අල්ලමින් මෙසේ කීය.

''එසේනම් තාපසය.නුඹේ අයහපත් කර්ම තව දුරටත් නිෂ්ක්‍රිය කිරීමට මම ඉටා ගතිමි.''

වමතේ මහපට හා දබරැඟිල්ලෙන් තවුසාගේ දකුණු කන්පෙත්ත ඇල්ලු රජු විසින් එක වරම සුරතේ තිබු කඩුව ගෙන 'චිරිස්' ගා පසුපසට ඇද්දේය.කන්පෙත්ත බිම වැටුණි.කනේ නෂ්ටාවශේෂය තිබු තැනින් ලේ දහරා ගොස් බිම තිබූ කන්පෙත්ත මත වැටෙන්නට විය.

ඉන්පසු රජු ගුගුරා තාපසයාගෙන් මෙසේ ඇසිය.

''දැන්...නුඹට අශුමාත්රයක හෝ ක්‍රෝධයක් ඇතිවනවා නොවේද?''

තියුණු වේදනාව මධ්‍යයේ තවුසා මෙසේ කියන්න විය.
''නැත රජතුමනි.වේදනාවක් ඇත.ක්‍රෝධයක් නොමැත.ඔබ වහන්සේට යහපතක්ම වේවා''

මෙය ඇසු රජුගේ ක්‍රෝධය පුපුරා හැලුනි.හෙතෙම ඉන්පසේ වම් කන් පෙත්ත,නාසය ද කපා දමා තවුසාගේ මුහුණින් ලේ විහිදෙන ආකාරය හා වේදනාව යටපත් කිරීමට උත්සාහ කරන ඉරියව් දැක සිනාසෙන්නට විය.ඉන්පසු පෙර පරිදිම ප්‍රශ්නය ඇසුවේය.නමුත් තාපස තෙම නැවතත් රජුට යහපතක්ම ප්‍රාර්ථනා කළේය.
වියරු වැටුණු රජු තෙමේ තාපසයාගේ අත්,පා කපා දැමු පසු තවදුරටත් හිඳගත නොහැකි වූ තවුසා බිම වැටි හොත්තේය.දණහිස් හා උරහිස අසලින් තවුසාගේ අධි පීඩන රුධිර නාල වලින් තද රතු පැහැ දීප්තිමත් ලේ එලියට විදින්නට විය.

ඉන්පසු රජු 
''දැන් වත් නුඹට ක්‍රෝධයක් ඇති වනවා නොවේද?'' කියා ඇසිය.

වේදනාව දරාගත නොහැකිව සිහි විසංඥ වෙමින් සිටි තවුසා හිස දෙපසට වැනිය.ඔහුගේ දකුණු කන තිබු තැන කොළ රොඩු ඇලි තිබුණි.

ඉන්පසුව රජ තෙමේ තවුසා අසලට ගොස් දණ ගසා තම අසිපත් තුඩින් ඇන දෑස් අන්ධ කර දැමිය.තවුසා සිහිසුන් විය.

අහස එක්වරම අඳුරු පැහැ ගන්නට විය.කළු වලාවකින් පිපුරු හෙනයක් රජු අසලම තිබු නුග ගසකට වැදුනි.හෙතෙම බිය පත්ව සුසානයෙන් පිටත් වීමට දුවන්නට විය.රජුගේ බර අඩිය එක් පස් බුරුල් වී ගිය සුසානයක් උඩින් පතිත විය.හෙතෙම සිතීමටත් පෙර ඒ සුසානය ඇතුලට ගිලී යන්නට විය.අවිචියේ දැල් රජු පිළිගැනීමට පොරොත්තුවෙන් ඉන්නා ලදී..

* * *
බෝසත් තවුසා තම අනාගත චක්ඛු දර්ශනය එතකින් අවසන් කළේය.හොරා කිහිපයක් ගිය මේ දර්ශන දැක අවසන් කිරීමට ඔහුට වැයවූයේ තත්පර කිහිපයක් පමණි.හෙතෙම අවිචියේ ඇති අනන්ත දුක් කරදර ගැන හොඳින් වැටහීමක් තිබු බැවින් රජු කරගැනීමට යන මහා පාපකර්මයෙන් නිදහස් කරගැනීමට සිතුවේය.
හෙතෙම රජු පෑගු පසු නොසරුප් වදන් කියමින්,පෑගු පුද්ගලයාට ශාප කරමින් නැඟී සිටයේය.රජුට සිනහ පහල විය.හෙතෙම
 ''විකාර රූපී මහල්ල, මේ වනසිමාවෙන් ඔබ්බේ ළඟම ඇති ගම්මානයට යාමට මා හට මං සලකුණු කියව'' 
කියා බෝසත් තවුසාගෙන් විමසා සිටියේය.

කතා දෙකක්...

පළමු කතාව-

                              කුඩයක්

(කළු පාට කුඩලවට
විතරක් කැමති මම
මල් මල් කුඩයකට
නතු වුනු අපූරුව)

දවසක් එයැයිට එයාගේ කරන්න යන වැඩක් ගැන අදහසක් දෙන්න කියල මට කෝල් කළා...අදහස දක්වපු ආකාරය ගැන එයා මෙහෙම අදහසක් දැක්කුවා..

"ඇයි ඔයා ඔච්චර තදින් කථා කරන්නේ මට.ඔයාගේ වොයිස් කලර් එකනම් අද සෑහෙන්න වෙනස්.හරි හරි මම පස්සේ කථාකරන්නම්,බොහොම ස්තූතියි අදහසට...බීප් බීප්!"

ඇත්ත,මම කවදාවත් එයාට කෙලින්ම දෙයක් කිව්වේ නැහැ..කිසිම අනුබලයක් නැති නිසා සම්පූර්ණෙන්ම ෆ්‍රෙන්ඩ්සෝන් එකක් විදිහට මම පෙන්නුවේ..එයත් ඕනේම ප්‍රශ්නෙකදී මට කථාකරනවා..ඒත් සිද්ධිය ගැන මට මාර අප්සෙට්..මම හැරෙන තැපෑලෙන් මෙසේජ් එකක් කෙටුවා...
 
"Mama thama maha pare.gedara yana gaman.wahana saddeth ekkama meheta ho gala wahinawa. :( ekai tikak sadden kathakaranna wune apahadili weyi kiyala....."

ගෙදෙට්ට ඇවිත් ආයේ ෆෝන් එක අතට ගත්තේ..රිප්ලයි නෑ...හිටහන්කෝ කියල තව එකක් කෙටුවා.

"dan gedara awe.thama akunu gagaha wahinawa.dan naganna kiyala lasthi wune hondatama themuna ena gaman.oyage wade karaganna puluwan wunu eka gana sathutuyi.oyata mara sanwedeethawayakne thiyenne voices gana! ;) . "

හැබැයි මම අදහස් කලේ ඒක නෙවේ...මට කියන්න ඕනේ වුනේ..

"ගෑණියේ වැඩ ඉවර වෙලා දාරාණිපාත වැස්සේ තෙමි තෙමි පාර දිගේ ගෙදෙට්ට දුවන ගමන් තමා මම බොගේ ඔය උලව්වට අදහසක් දුන්නේ..ඒ වෙලාවේ අකුණු ගැහුවත් මම ෆෝන් එක තිබ්බේ නෑ.ඒත් ඒ එක දෙයක් වත් නෙවේ බොලා නෝටිස් කලේ ..වැඩේ කරගත්තටත් පස්සේ මගේ මඟුල් වොයිස් කලර් එකක් ගැන.,ගොන් වැස්සි"

මම හිතන්නේ නැහැ ඒක ඒකිට තේරුනයි කියලා...ෆෝන් එක පැත්තකට දාල කාමරේට යද්දි දැක්කේ...මට පරිප්පුවක් සෙට් වෙන්න හේතු වුණු අමතක වීම!

මගේ කුඩ රාජයා...

මිනිස්සු කුඩ ගැන සැලකිලිමත් වෙන්නේ වැස්ස කාලෙට විතරයි..එතකල් පැත්තකට දාල තියනව...පායන කාලෙකට ඒක දූවිලි කකා ඔහේ පැත්තකට වෙලා බලන් ඉන්නවා වහිද්දි වැහි වතුර වලින් දිලිසි දිලිසි අයිතිකාරයගේ අතින් එළියට බහින්න.කුඩේක අගය දැනෙන්න වහින්නම ඕනේ....මම දිග හුස්මක් ඇදලා අතීතය මතක් කරගත්තා..ඊට පස්සේ එයාට මගේ අන්තිම මැසේජ් එක ටයිප් කළා...

"Mama kudayak newe... MANUSSAYEK!!"

+++++++++++++++++++++++++++++++++++


දෙවෙනි කතාව

පරඬැල්

මම එච්චරම tough කෙල්ලෙක් නෙවේ ඒ දවස්වල.

මගේ පලවෙනි affair එක break up වුනේ දැන් මාස දෙක තුනකට කලින්.හරියටම කියනවනම් මාස 2යි දවස් 18ක්.ඇත්තටම මට ඒ shock එක දරාගන්න අමාරු වුණා.කොච්චරම දරාගන්න අමාරුවුනාද කියනවනම් මම train එකෙන් වැඩට එන එක පවා අත් හැරියා.මොකද මට එයා හම්බුනේ දවසක් උදයක train එකේ වැඩට යනකොට.අපි දෙන්නගේ relationship එක පටන් ගත්තට පස්සේ එයා හැමදාම මම එනකල් station එකට වෙලා ඉන්නවා.මම සාමාන්‍යයෙන් ටිකක් late තමා වැඩ කරන්නේ.ඉතින් ගොඩක් දවස්වල බැණුම්.
break up එකෙන් පස්සේ දවසේ මම station එකට ඇවිත් ticket counter එකේ පෝලිමේ ඉන්නකොට මට දරාගන්න අමාරුවෙලා ඇස් වලින් කඳුළු වැක් කෙරෙන්න ගත්ත.මතක සටහන්...ගොඩක්.....මම ටිකක් oversensitive.ටිකක් නෙවේ...සෑහෙන්න.ඉතින් මම පැත්තකට ගිහින් bench එකක වාඩිවෙලා මගේම උකුලේ ඔලුව තියාගෙන,අත් වලින් මූන වහගෙන හොඳටම අඬන්න ගත්තා.මම දන්නේ නෑ මිනිස්සු මම ගැන මොනවා හිතුවද කියල.ඇත්තටම මට ඒක වැඩකට ඇති දේකුත් නෙවේ.ඉතින් මම එදා වැඩට ගියේ නැහැ.
මම ඊට පස්සේ හිතාගත්ත ආයේ කවදාවත් seriously love කරන්නේනම් නැහැ කියල.එයා මාව දාල ගියේ මම ජිවිතේ කොච්චර දුක් වින්දද,මගේ ජිවිතේ කොච්චර ප්‍රශ්න තියනවද කියන එක හොඳටම දැන දැනමයි.අනික් එක එයයි පස්සෙන් ඇවිල්ල මගේ ඇඟේ එල්ලුනේ.කොහොම වුනත් ඌට ආයේ මගෙන්නම් සමාවක් නැහැ.
මම මෙහෙම moody වෙලා ඉන්න කාලේ තමා කවි ලියන්න ගත්තේ.බස් එකේ යන එන වෙලාවල,කරගන්න දෙයක් නැති වෙලාවක මොකක් හරි phone එකෙන් type කරනවා.හෙලකුරු නිසා වැඩේ තව ලේසියි.ඉතින් මම මේ ලියන දේවල් FB එකේ ගෘප් එකක පෝස්ට් කරන්න පටන් ගත්ත.දවසක් මට inbox එකට message එකක් ඇවිල්ල තිබ්බ.ඒක පටන් අරන් තිබ්බේ මම ලිව්ව කවියකින්මයි.

තවත් නැහැ
වසන්තය කොලපාට
මෙතැන් සිට
ග්‍රීෂ්මය
කොළ හැලෙන
කහ පාට
wow nangi.meka oyama liwwa ekakda?

මට ඉතින් ටිකක් තද වුණා.සාමාන්‍යයෙන් reply කරන්නේ නැහැ මම නොදන්න කට්ටිය message කරපුවාම.ඒත් මට ආව තරහටම මම reply කළා.

No. It was written by my granny.. Got a prob??

ටික වෙලාවකට රිප්ලයි නැහැ.මම ඊට පස්සේ message කරපු එකාගේ profile එකට ගියා.එතකොට දැක්කේ.එයා ටිකක් ප්‍රසිද්ධ,නම මතක හිටින,හොඳ කවි ලියන එක්කෙනෙක්.අයියෝ.. අපරාදේ...දැන් ඉතින් මොනවා කරන්නද.එතකොටම reply එකක් ආව..

Ane sorry nangi.mage waradda.anyway mama mara kamathiy oya awankawama raw emotions liyana eka.mokada ohoma liyana kello aduyi.so keep it up.. Bye..TC.

මට තේරෙනව මෙයාට ඕනෙනම් මාත් එක්ක කඩ්ඩෙන්ම කතාකරන්න තිබ්බ.ඒත් එයාට මාව එහෙම impress කරන්න උවමනාවක් නැහැ වගේ.මම කරපු වැඩේ දෙපාරක් හිතන්නේ නැතුව request එකක් යැව්ව එක.ඔන්න ඔහොමයි මට ඒ 'අයියව' හම්බවුණේ.හැබැයි එයා මගේ request එක accept කරන්න දවස් 3ක් ගත්ත.මට එයාගේ photos බලාගන්න පුළුවන් වුනේ ඊට පස්සේ. shape කොල්ලෙක් කියල හිතුනේ දැක්ක ගමන්ම.එයා මට පස්සේ කාලෙක කිව්වා දවස් 3ක් ගත්තේ මම ක්ෂණික තීරණයක් ගත්ත නිසා මට ඒක වෙනස් කරගන්න වුනොත් ඒකට අවස්තාව දෙන්න කියල..පවු අප්පා...හිනත් යනවා වෙලාවකට එයා කියන දේවල් වලට.කතාකරන්නේ නියම සිංහලෙන් සමහරවෙලාවට.උදේ මම GM ayye කියල දැම්මොත් reply එවන්නේ subha udasanak nagaa කියල.මට ඉතින් ඇදේම ඉඳගෙන හිනා යනවා.

පුදුම කොල්ලෙක්.අපි ඉතින් වරු ගණන් over the phone කතාකරන්න ගත්ත පස්සේ.එයා ගොඩක් වෙලාවට කරන්නේ අහගෙන ඉන්න එක විතරයි.මම තමා කතාව ඉතින්.

එයා training accountant කෙනෙක්.හැබැයි මාර දැනුමක් තිබ්බ language එක සහ creative writing ගැන.ඉතින් මමත් වැඩ කරන්නේ පත්තරේක නිසා මම එයාට එක එක දේවල් යවනවා 'ane ayye meka poddak balanna' කියලා.එයා ඉතින් වෙලාව කොහොමහරි adjust කරගෙන පුළුවන් ඉක්මනට එයාගේ suggestion එක මට දෙනවා.

එදා කාලෙකට පස්සේ උදේ ඉඳලම වහින්න ගත්ත.සැරට.මම ගෙදරින් එලියට බැස්සේ ටිකක් වෙලා ගිහින්.ගිය ගමන්ම features editor ගෙන් බැණුම්.එයා මගෙන් බලාපොරොත්තු වුනාලු ලංකාවේ E writing ගැන article එක එදා උදේ මම ඉවරකරලා ඇති කියල.හැබැයි එයා එහෙම deadline එකක් මට දීල තිබ්බේ නැහැ.මම ඉතින් කොහොමද හිතේ තියන දේ දන්නේ.හෙට උදේ දෙන්නම් කියල මම වැඩ කරන්න ගත්ත.උදෙන්ම මෙහෙම වුනාම සසර කලකිරෙනවා අප්පා.වැඩ ඉවරවෙලා මම ගෙදර ආව.අම්මගේ කිසිම සතුටක් තිබ්බේ නැහැ මම පත්තරේක වැඩ කරන එක ගැන.තාත්තටනම් මම night club එකක වැඩකලත් ඒක ප්‍රශ්නයක් වුනු මනුස්සයෙක් නෙවේ.මොකද එයාට ඉන්නවනේ පොඩි පුතාල දෙන්නෙක්.ඉතින් බස් එකේ තැලිලා පොඩිවෙලා ගෙදර ආවම අම්මා ආව මංගල යෝජනාවක් අරගෙන.ලෝයර් කෙනෙක්ලු.මට වඩා අවුරුදු 6ක් විතර වැඩිමල්ලු.හපෝ..මට පෙන්න බැරි රස්සාවක්...මට ෆොටෝ එකක් පෙන්නුවා.ලාවට තට්ටේ තියන,මුහුණේ කිසි හැඟීමක් නැති,අහංකාර උද්දච්ච මනුස්සයෙක්.බැන්දට පස්සේ මම රස්සාවට යන එක නවත්තන්න ඕනෙලු.

'බැන්දට පස්සේ???' මගේ හිතට සෑහෙන ලොකු ආවේගයක් ආව.දැන් කවුද මෙතන බඳින කතාවක් කිව්වේ..මගේ කැමැත්ත පොඩ්ඩක් හරි ඇහුවද? හොඳයි බලාගමුකෝ මම නියම කසාදයක් කරගන්නම්.ඒත් දැනට මෙතන ප්‍රධානම දේ අම්මව යවාගන්න එක මට මගේ වැඩේ සැනසිල්ලේ කරගන්න.ඉතින් මම ලොකු විරුද්ධත්වයක් හරි අනුබලයක් හරි පෙන්නන්නේ නැතුව අම්මට බලාපොරොත්තු දෙන විදිහේ කතාවක් කියල අම්මව යවල අයියට කෝල් එකක් ගත්ත.අර article එක ගැන අහන්න.

ඇත්තටම එයා මුල සිට අගටම මට අවශ්‍ය දේවල් කිව්වා.හැබැයි එයත් මට සද්දෙකින් කතාකලේ.මම බලාපොරොත්තු වුණේ අඩුම ගානේ එයාගෙන් වත් සැනසිලිදායක දෙයක් අහන්න.කතාකරන්න.ඒත් එයා කවදාවත් අහන්නේ නැහැ.'නංගි..ඔයාට කොහොමද?,රෑට කෑවද?,අවුලක් නෑනේද?' ඒ වගේ දේවල් අහන එක එයා මදිකමක් විදිහට හිතාගෙන ඉන්න ඇත්තේ.අනේ මන්ද...එයාටවත් මාව තේරෙන්නේ නැති හැටියක්.article එක යකාට ගිය දෙන්.මම එයාට කෙලින්ම එයාගේ voice color එක ගැන මට දැනුන අවුල ගැන කියල කෙලින්ම phone එක cut කළා.ආයේ ලියන්න බැහැ..job එකටත් හෙණ ගහපුවාවේ,editorටත් හෙන ගහපුවාවේ.මට ඒ වෙලාවේ ඒ හිතපු දේ ගැන regret කලේ එතකොටත් හෝ ගාල අකුණු ගගහ වැස්ස වැටුණු නිසා.

මම phone එක off කරලා ඇඳේ හාන්සි වුනා.මීටත් වඩා හොඳ වෙලාවක් තියනවද නිදාගන්න....
ටිකක් relax වීගෙන යද්දී මට අයිය ගැන දුක හිතුන.මම ගැනත් දුක හිතුන.
කාලෙකට පස්සේ වැස්ස අස්සෙම මගේ ඇස් දෙකට කඳුළු ඇවිල්ල කන් දෙපැත්තෙන් රූටගෙන ගිහින් කොට්ටේ තෙත් කරන්න ගත්තා....

අයියේ..සමාවෙන්න මට.මගේ හිතේ තෙතමනේ ඇත්තටම නැති වෙලා..මගේ හිත දැන් වේලිච්චි පරඬැලක් වෙලා ගිහින්.ගහෙන් බිම වැටෙන්න ඔන්න මෙන්න තියන.....

key tag 2 වෙනි කොටස

(පළමු කොටස මෙතනින්)

(සංජීවගේ ජංගම දුරකථනයේ පණිවිඩයක් සටහන් වෙමින් තිබේ...)

අනේ මගේ වස්තුව.ඔයා දන්නවනන් මට හිතෙන දේවල්.මම ඇසිපිය ගහන නිමේශයකට ඇස් දෙක වැහිල යද්දිත් ඔයාව පේන්නේ.ජීවිතේම ඔයා වෙලා.මම හෙළන හැම හුස්මකම සද්දේ මට ඇහෙන්නේ චේතනා කියලා එලියට යනව වගේ.මගේ පපුව ගැහෙන්නෙත් චේතනා...චේතනා කියලා.
මගේ ජීවිතේ වැඩි සතු..........)

දිනිඳු... තමුසේ මොකක්ද මගේ ෆෝන් එක අරන් කරන්නේ... ඔය කාටද කොටන්නේ....
උඹට පිස්සුද බන්.මොනවද මේ ගහල වල් බූත තියන වැල්වටාරම්!!ඊයා යකෝ ලැජ්ජා නැද්ද බං)


(Key tag-2)

*********(ජයවීර නිවසෙන් සන්ජීව නික්ම ගොස් මාස තුනකට පමණ පසු )

කුඩා නිවස සමන්විත වූයේ සාලයකින් කාමර දෙකකින් හා කුස්සියකින් පමණි.සාලයේ පසෙක තිබූ කුඩා මේසයේ පිය පුතු දෙදෙන රාත්‍රී ආහාරය ගනිමින් සිටියහ.දෙදෙනා ඉතා ලෙන්ගතු වූවත් වැඩිය කථාබහ නොකරන නිසා නිහඬතාව රජකළේය.

දිනපතා රැකියාව අවසාන වී ගෙදරට පැමිණි ඔවුන්ගේ කාලය ගෙවුණේ ඉබේම අනුගමනය කළ කාලසටහනකට අනුවය.ආහාර ගැනීමෙන් පසුව ඔවුන් යොමුවන්නේ ප්‍රවෘත්ති නැරඹීමටය.එදින සිය පුතු තරමක් නොසන්සුන් වී සිටි බව පියාට නිරීක්ෂණය විය.නමුත් ඔහු එය නොහැඟුණු ලෙසටම දිගටම ප්‍රවෘත්ති නැරඹීම කරගෙන ගියේය.ප්‍රවෘත්ති අවසානයේ ඔවුන්ගේ ප්‍රියතම නාට්‍ය පටන් ගැනීමට පෙර වෙලඳ දැන්වීම් යන අතරවාරයේ සන්ජීව තම හඬ අවදි කළේය...

''අප්පච්චි....... මට දෙයක් කියන්න තියනවා.....''

සති ගණනක් තිස්සේ පුතුගේ කාමරයෙන් රෑ දෙගොඩහරි ජාමයේ පවා පහත් හඬින් ඇසුණු දුරකථන සන්වාද,ඔහුගේ සිනා හඬවල්,සරින් සැරේ මනෝලෝකයක සැරි සරන ඔහුගේ මුහුණේ ප්‍රකාශිත හැඟීම් ගැන අවධානයෙන් සිටි බණ්ඩාර මහතා මේ මොහොත එනතුරු සිටියේ ඉවසුම්ගතවය..තමන්ට ඉතුරු වූ එකම මහාර්ඝ වස්තුව වූ සිය එකම පුතු ඔහුගේ කුලුඳුල් ආදර ගැන ප්‍රකාශ කිරීමට යයි..එය විශේෂ අවස්ථාවක් වූ බැවින් ඔහු රූපවාහිනිය ක්‍රියා විරහිත කළේය.

නමුත් සන්ජීවට එක එල්ලේ යමක් කියා ගැනීමට අපහසු විය.තම පියාට වන්චාවක් කලාක් මෙන් අහේතුකව ඔහුගේ සිත සලිත වී තිබුණි.එම සසලභාවය කටහඬද වෙවුලුම් කෑමට ලක්කර තිබුණි

''අප්පච්ච්චී......මේ..මේ.. මේකයි වැඩේ...මම මේ කියන්න යන්නේ.. මේ මේ....''

බණ්ඩාර මහතාට තම පුතුගේ අසරණ භාවය පිළිබඳ දුකක් පහළ විය.ඔහු තම හඬ අවදි කළේය...

''හරි පුතා...මොකක්ද ඒ දැරිවිගේ නම??''


සන්ජීවට තරමක සහනයක් දැනුනි.බණ්ඩාර මහතා ඔහුගේ අස්ථාවරභාවය නැතිකර දමා තිබුණි.

''එයාගේ නම චේතනා... I-Chem එකේ R.A. කෙනෙක්..දැන් මාස තුනක් විතර වෙනව හම්බවෙලා.....''

තරමක නිහැඬියාවක් ඇතිවිය...

''චේතනා..හ්ම්ම්ම්...''

බණ්ඩාර මහතා තරමක නිහැඬියාවක ගිලිණි.මේ අතර සන්ජීව තම දුරකථනයේ වූ ඇගේ සමීප සේයාරුවක් පෙන්වීය.ඇගේ අතිශය රූමත් එහෙත් අවන්කභාවය හා එඩිතර බව ගැබ් වූ එම මුහුණ දෙස බණ්ඩාර මහතා විමසිල්ලෙන් බලා සිටියේය...කුමක් වූවත් තම පුතු වැරදි තීරණයක් නොගන්නා ඕනෑම දෙයක් හැම අතින්මම විමසුමට භාජනය කරන බවත් ඔහු දැන සිටියේය..ආදර සබඳතාවය ගැනද ඔහු එසේ සැලකූවා විය යුතුය.


එදින බොහෝ වේලා යන තුරු බණ්ඩාර මහතාට නින්ද නොපැමිණියේය...ඔහු තමා ඉතාමත් ආදරය කළ සන්ජීව කුඩා කලම මිය ගිය තම බිරිඳගේ ඡායාරූපය දෙස බලමින් ඔහු කල්පනා කළේය..


****(සන්ජීව ජයවීර මහතාගේ ගෙදර ගොස් සති තුනකට පමණ පසු )

සති කිහිපයක් දිගු දුරකථන සන්වාද හා කෙටි පණිවිඩ හරහා කෙමෙන් කෙමෙන් සමීප වූ චේතනා තමන් දෙපළ මුණ ගැසීමට කාලය එලඹ ඇතැයි යෝජනා කළාය.සන්ජීවටද එය සාධාරණ බව පෙනී ගියනිසා එයට කැමැත්ත පළ කළේය..

චිත්‍රපටයක් බැලීමට යාමට යෝජනා කළේ චේතනා විසිනි..චිත්‍රපටය තෝරාගැනීම සන්ජීව භාරගත්තේය.ඔහු ප්‍රන්ශ-අමෙරිකානු අධ්‍යක්ශක Pierre Lewisගේ Normandie infiltrationයන දෙවන ලෝක යුද්ධය පසුබිම් කරගත් වෙනස් අවසානයක් දෙන චිත්‍රපටයක් විය.

10:30 ප්‍රදර්ශනයට ඔවුන් 10:15ට පැමිණීමට එකඟ වූහ.සන්ජීව 10:05 ට ගේට්ටුව අසලට පැමිණ සිටියේය..දස දෙනෙක් පමණ චිත්‍රපට නැරඹීමට පෝලිමේ සිටියත් ඔවුන්ගේ සිනමා රසිකත්වය ගැන සන්ජීව වද නොවුයේ සියළු දෙනාව යුවල් වශයෙන් පැමිණ සිටි නිසාය..ඔහු මඟ බලමින් සිටිනාකාර දුටු පසුකරගෙන ගිය පුද්ගලයෙක් අවලම් හිනාවක් පෑවේය.නමුත් සන්ජීව නොසන්සුන් වූයේ 10:25 පමණ වන විටත් චේතනා නොපැමිණි බැවිනි.ඇයගේ දුරකථනයත් ප්‍රතිචාර නොදැක්විය.නමුත් විනාඩි පහක් යාමට මත්තෙන් ඈතින් කඩිමුඩියේ එන චේතනා ඔහුට පෙනුණි.සන්ජීව ඇය හමුවීමට පෙරගමන් ගියේය..
කොට කොණ්ඩයද ගසමින් දණහිස දක්වා වූ සරල ගවුමක් හැඳ අත්බෑගයද අල්ලාගෙන ඇය හැල්මේ දිවගෙන ආ ආකාරය දුටු ඔහුට සිනා නැඟුණි.ඇය මවාගත් බැගෑපත් සමාව අයදිනසුළු මුහුණ දුටු ඔහුගේ නොසන්සුන්තාවය පහව ගියේය..

''අනේ extremely sorry පැටියෝ...ගෙදරින් පැන ගන්න වෙලා ගියා..යමු යමු දැන් පටන් ගෙනත් ඇති''

එය විශිෂ්ඨ චිත්‍රපටයකි..සන්ජීව ඉමහත් ආශාවෙන් මුල සිට අගටම නැරඹීය..යුද්ධය සමඟම ව්‍යාකූල මිනිස් සබඳතා ගැනද එහි යටිපෙළක් විය.දෙදෙනාම නිහඬව චිත්‍රපට ශාලාවෙන් පිටතට පැමිණියහ..
වෙනදා ඉස්පාසුවක් නැතිව කියවන දඟලන චේතනා සෑහෙන serious වී තිබුණි.සන්ජීවට එය අස්වැසිල්ලක්ද විය.ඇයද එම චිත්‍රපටය ගැන කල්පනා කරනවා විය යුතුය..ප්‍රශ්නයක් අසා තහවුරු කර ගත යුතුය.

''චේතනා ඔයා මොකද හිතන්නේ ලුවී මැරුණු විදිහ...මිනිහ මළේ වෙඩි වැදිල ලේ ගිහින් ඇතිවුණු shock එකටද නැත්තන් කරපු ද්‍රෝහී වැඩේ ගැන හිතේ අමාරුව නිසාද??''

චේතනා නැවතුණි.ඉන්පසු දවා හළු කරනාකාරයේ බැල්මක් සන්ජීව වෙත හෙලුවාය.

''ලුවී මළේද...ලුවී මළේ ***** *** **** හන්දා''

ඇය පැවසූවේ මොනවාදැයි හිතාගැනීමට සන්ජීවට මඳ වේලාවක් ගතවිය..කෝපයෙන් වියරු වැටුණු විට චේතනාගේ මුහුණ කොටිදෙනකුගේ වැනිය.

''මටත් ප්‍රශ්නයක් තියන්වා.... කියනවා තමුසේ මොන රෙද්දකටද මාව මේකට එක්කන් ආවේ??''

සන්ජීවට පිළිතුරු දීමට වචන සොයාගැනීමට මඳ වේලාවක් ගතවිය..

''ඇයි මතක නැද්ද..ඔයාමනේ කිව්වේ අපි film එකක් බලමු කියලා..''

''මම එහෙම කිව්වා තමා.. ඕනේ මගුලක් ඕන් නැති විදිහට serious ගන්නවා ඒත් තමුසෙට simple දේවල් තේරෙන්නෙ නෑ..''

සන්ජීවට ඇත්තෙන්මම ඇය අදහස් කළ දේ නොතේරිණි..

''මොකක්ද මම තේරුම් නොගත්තේ??ලුවී මැරුණු හැටිද??''
චේතනාගේ කෝපය දෙගුණ විය.

''ලුවී මැරුණු හැටි??? ආච්චිගේ රෙද්ද.ගොනෝ සාමන්‍යෙන් කෙල්ලෙක් තමන්ගේ කොල්ලට film hall යමු කිව්වම ඒකේ අදහස තේරුම් ගන්න බැරි තරම් මැට්ටෙක්ද තමුසේ...''

සන්ජීවට කාරණය වැටහිණි..
'අම්මටසිරි'
ඔහු තමන්ටම කියාගත්තේය..ඉන්පසු චේතනා ඇමතුවේය..

''ඇයි ඉතින් මම ඔයාගේ අත ඇල්ලුවනේ දෙතුන් පාරක්ම..''

සමච්චල් සිනහවක් සමඟම හැරෙන තැපෑලෙන් පිළිතුරු ලබුණි..

''අත් අල්ලගන්නනන් තමුසෙට මම hall එන්න කියන්වද???බූරුවා,මැට්ටා...''

පාරේ හැරි හැරි යන මිනිසුන්ද ගණන් නොගෙන ඇය බැණීම ආරම්භ කළාය.සන්ජීව ඉතාමත් අපහසුතාවයට පත්විය..ඔහු චේතනා ඉතා කාරුණිකව ඇමතුවේය..

''ඉතින් ළමයෝ එහෙම දෙයක් හිතුවනම් එතෙන්දි කියන්න තිබ්බනේ..''
නමුත් එයින් වුණේ ඇගේ බැණීම වේගවත් වීම පමණි..

''හැම මඟුලම තමුසෙට කියන්න ඕනේද??මහ ලොකුවට Sherlock Holmes කියල හිතන් ඉන්නේ ඒත් කෙල්ලෙක් film එකක් බලමු කිව්වම ඒකේ තේරුම දන්නේ නෑ.තමුසේ ආය ජීවිතේට ඔය පණ්ඩිත කතා කිව්වොත් බලාගමු.තමුසෙට කොච්චර මොළේ තිබ්බත් වැඩක් නෑ තියෙන්න ඕනේම එක නෑ..common sense නෑ තමුසෙට...''
තත්වය දරුණු වන බව සන්ජීවට වැටහුණි..ඇයව වහාම නිහඬ කළ යුතුය..ඔහු ඒ සඳහා සැලසුමක් කල්පනා කළේය.. '.chloroform' කලබල වූ ඔහුගේ සිතට ආ මුල්මම විසඳුම එයයි..ඔහු ඒ ආකාරයේ සිතිවිලි නවත්වා දැමීය..චේතනාව නිහඬ කළ හැකි හොඳම මාර්ගය ඔහුට ක්ෂණයෙන් වැටහුණි.

ඇයට හිතාගැනීමටවත් ඉඩක් නොතබා ඔහු ඇයව තදින් වැලඳගත්තේය.එයට විරුද්ධත්වයක් නොපෙන්වූ ඇගේ කඳුළු බිඳු තම කමිසය තෙමී යනු ඔහුට දැනුණි.ඇය නිහඬවම කිටි කිටියේ ඔහුගේ ග්‍රහණයට තවත් නතුවිය..සාමන්‍යයෙන් ලැජ්ජාශීලී පුද්ගලයකු වූවත් සන්ජීව බාහිර ලෝකය සම්පූර්ණයෙන්මම අමතක කර තිබුනි...


************(සන්ජීව ජයවීර මහතාගේ නිවසේ)

දුරකථනය charge වූ පසු සන්ජීව දිනිඳුගෙන් මඟ සලකුණු අසා යාමට සැරසුණා පමණි ජයවීර මහතා අවශ්‍යනම් ඔහුව ඇරලවිය හැකි බව කියා සිටියේය.එයට එකඟ වූ සන්ජීව නවීන මෝටර් රථයක් දැකීමට බලාපොරොත්තුවෙන් ගියත් ජයවීර මහතා නැඟුණේ තම Royal Enfield යතුරුපැදියටයි..

ගිගුම් දෙමින් පණැගැන්වුණු යතුරුපැදිය සන්ජීවද රැගෙන විනාඩි කිහිපයකින් ගමනාන්තයට ලඟාවිය.ඔහු නොවැටී සිටියේ නූලෙනි.අධික වේගය හා ජයවීර මහතා දෙතුන් තැනකම ලඟ නැවූ බවින් බහින විට කකුල් වෙව්ලන්නට විය.දිනිඳු ඔවුන් අපේක්ෂාවෙන් ගේට්ටුවෙන් එළියට වී සිටියේය.ජයවීර මහතා ඔහුගෙන් සුහදව සිනාසී සමුගත් අතර දිනිඳු සන්ජීවව නිවසට කැඳවාගෙන ගොස් තම මවට හඳුන්වාදුන්නේය,ඉන්පසු තම රාජධානිය වූ කාමර වෙත ඔහුව කැඳවාගෙන ගියේය.
කාමරය හිරු එළිය නොවැටෙන ලෙස තිර දමා ආවරණය කර තිබුණි.දහවල රැය කියා එහි වසන්නෙකුට වෙනසක් නොවීය.නමුත් එය ඉතා පිළිවෙලකට හා පිරිසිදුවට තිබුණි..මේ අතර දිනිඳු දොර වසා මෙසේ ප්‍රශ්න කළේය..


'' **** **** **** ** තෝ ** *** ගියාද මෙච්චර වෙලා''

(සාමාන්‍යයෙන් දිනිඳු කුණුහරුප වලට ලැදි භාවයක් දක්වන නිසා මෙතැනින් ඉදිරියට ඔහුගේ දෙබස් සන්ස්කරණය කර ඇත.)

මෙයට පිළිතුරු වශයෙන් සන්ජීව key tag පළහිලව්ව ඔහුට මුල සිට විස්තර කළේය.කථාව ඉවර වන විට දිනිඳුගේ මුව බාගෙට විවරව තිබුණි.

''යකෝ උඹ පිස්සු හුටන් කෙනෙක්නේ..උඹේ ඔය සමහර සීන් වලට මම ගොන්පාට් කියල හිනාවුනාට ඔය ලස්සනට වැඩ කරල තියෙන්නේ..
දැන් ඔය චේතනා කියන බඩ්ඩ ගැන මට කියපන්..ඒකි ටිකක් කොට,පොඩ්ඩක් විතර chubby,කොණ්ඩෙ කොටට කපපු දාන්ගලයක් තියන විසේකාර එකක්ද?''

සන්ජීව හිස ඉහළ පහළ වැනීය..
''උඹ දන්නවද එයාව??''
දිනිඳු අමුතු සිනහවක් පා ඔහුට අතට අත දුන්නේය..
''සුභ පැතුම් මස්සිනා...උඹට ඔය ජුවාන එකක් ඇදෙන්න යන්නේ...ඕකිගේ තාත්තා මේ පළාතේ ඉන්න ලොකුම කොන්තරත්කාරයින්ගෙන් එකෙක්.රන්සිරි අබේනායක''

මේ ප්‍රකාශය සමඟම සන්ජීව මඳක් ගැස්සිණි..විමලේ මුදලාලි කියූ කෙටි කලකින් අභිරහස් ලෙස දියුණු වූ කොන්ත්‍රාත්කරු..වෘත්තියෙන් ප්‍රමාණාත්මක මිනින්දෝරුවකු නිසා ඔහු රන්සිරි අබේනායක සතු මුදල් හා දේශපාලන බලය ගැනද මඳක් දැන සිටියේය..

දිනිඳුගේ ඇඳ මතට කඩා වැටී සුසුමක් හෙළා ඔහු මෙසේ ඇසුවේය.

''මොකද බන් කරන්නේ???''

දිනිඳු මඳ සිනහවක් පා උත්තර දුන්නේය.

''යකෝ ගෑණි මැරුණු මිනිහ වගේ ඉන්නැතිව ඒකිට call කරල බලපිය...හ්ම් හ්ම්... දැන්මම..''

සන්ජීව චකිතයකින් ඇමතුම ගත්තේය...මෙදෙස දිනිඳු බලා සිටියේ මස් කෑල්ලක් දෙස බල්ලෙක් බලා ඉන්නවා වැනි බැල්මකි...චේතනා නිදිබර හඬකින් පිළිතුරු දුන්නාය..

''හාල්ලෝ....මාත් බැලුවා මොකද මේ පරක්කු කියලා..phone එක charge කරගත්තද??''

''හ්හ්ම්ම්.. charge කළා''

''යාළුවාගේ ගෙදර හොයාගත්තද?''

''හ්ම්ම්..ඔවු හොයාගත්තා..''

''ආයෙත් අතරමන් උන් නැනේ'' (ඒ සමඟම කින්කිණි සිනාවක්..)

''ම්හු.. නැහැ..''

''ඔයා ඇත්තටම ලොකු උදව්වක් කළේ..ඒකට කොච්චර thank කළත් මදි..''

''හ්ම්ම්ම්.. ඒක සුළු දෙයක්නේ''

''මේ මම එක ප්‍රශ්නයක් අහන්නද??''

''ම්ම්ම් ප්‍රශ්නයක්..හරි අහන්න..''

''හැම එකකටම ඔයා හූම් හූම් ගාන්නේ..බකමූණෙක්ද??''

මෙය ඇසුණු දිනිඳු සීනාව නවත්වාගත නොහැකිව ඇඳට පැන කොට්ටය විකා ගත්තේය...

සන්ජීව කිව යුතු දෙයක් සිතමින් සිටි අතර චේතනා මෙසේ කීවාය..''

''අනේ විහිළුවක් කළේ ළමයෝ...ගණන් ගන්න එපා මගේ හැටි ඒ..හිතට එන එක ඔහේ කියවනවා..''

''හරි හරි ප්‍රශ්නයක් නෑ.. හී හී හී..'' සන්ජීව පිළිතුරු සිනාවක් දුණි.

''ඔවු ඔවු..ඔයාට මගේ හැටි තේරෙයි ටිකක් ආශ්‍රය කළාම...''
.........
සන්ජීව තත්පර කිහිපයක් නිහඬ විය..ජයවීර මහතා උපකල්පනය කළ ආකාරයට 'කිසිවක් ලඟදීම' සිදුවීමට නියමිතය..

අසදෘෂ දානය

සහා ලෝක ධාතුවට ආලෝක වර්ෂ ශත සහස්‍ර ගණනකට එපිටින් පිහිටි ලෝක ධාතුවක අප පෘථිවියට බොහෝ දුරට සමාන වූ ජිව්හා නම් ග්‍රහයකු විය.මධ්‍යකාලීන යුගයක් පැවති සමයෙක ශ්වේතකේතු නම් චක්‍රවර්ති රජවරයකු දසරාජ ධර්මයෙන් ජනයාට සංග්‍රහ කරන කාලයක එහි අභය නම් බුදුවරයකු පහළ විය.
උන් වහන්සේ හා ශ්‍රාවක සංඝයා වෙනුවෙන් රජු විසින් අගනුවරට එපිටින් ආරාම,සන්ථාගාර,ගිලන්හල්,ධර්මශාලා හා උපාසක උපාසිකාවන්ට විශ්‍රාමශාලා වලින් යුතු ආරාමයක් පූජා 
කර තිබුණි.මෙම ආරාමයේ පිවිසුම සම්බන්ධවූයේ නගරයේ ප්‍රධාන මාර්ගයටයි.

එක් දිනක උදෑසන බුදුන් වහන්සේ අග්‍ර උපස්ථායක වූ සාවිත්‍ර තෙරුන් සමඟ ආරාමයෙන් පිටතට පිඬු සිඟා යාම පිණිස නගරයට දෙසට වඩින්නට විය.මාර්ගය දෙපස තිබූ වාධූර්ය ගස් වලින් ගිනි රතු පැහැ පත්‍ර මාර්ගය පුරා වැටී තිබුණි.එම ගස් වල දැඩි සුලඟකට වුවත් නොවැටෙන වසන්තයට පමණක් පිපෙන තද කොළ පැහැ අති සුගන්ධවත් වාධූර්ය මල් වැනෙන්නට විය.දූවිලි හා පත්‍ර අවුස්සමින් විටින් විට මඳ සුලඟක් හමායන්නට විය.ගස් පෙළ අවසන් වූයේ නගරයේ එකිනෙකට යාබදව සාදා තිබූ නිවෙස් පේළිය සමඟය.
නගරය ඉසිළුවේ දැඩි පාළු සහගත ස්වභාවයකි.මාර්ගය ජනශූන්‍ය වූ අතර දක්නට ලැබුණේ අයාලේ ගිය සුනඛ රංචුවක් පමණි.

මේ අතර ඈතින් රුවක් ඇදෙන්නට විය.රුව ළංවත්ම සාවිත්‍ර තෙරුන් ඔහුව පහසුවෙන් හැඳුනා ගත්හ.දුර්වර්ණ වූ දිගු ඇඳුමකින් සිරුරම වසා ගත්,තවත් රෙද්දකින් ඇස් පමණක් නිරාවරණය වන සේ මුහුණ ආවරණය කරගත් පැමිණිමෙන් සිටියේ එම පෙදෙසේ නිවෙස් වල කසළ බැහැර කරන්නෙකු වූ ශෝධකයෙකි.
එක් කකුලක් අද්දමින් දූවිලි මඳක් අවුස්සමින් පැමිණි ඔහු තමන් කරා මුහුණට මුහුණ ලා එලැඹෙන බුදුන් වහන්සේ හා සාවිත්‍ර තෙරුන් දුටුවේ, හොඳටම ළං වූ පසු බිමට පාත් කළ හිස ඔසවා බැලීමේදීයි.ඔහුගේ දෑස් මහත්ව වික්ෂිපත් වී උන් වහන්සේලා මඟ හැරීමට නොහැකිවීම ගැන පසුතැවිල්ලෙන් මාර්ගයෙන් පසෙකට වී බිම බලාගෙන හුන්නේය.

බුදුන් වහන්සේ ඔහු පසුකරයාමට ගියා පමණි:ඒ පුද්ගලයා ඇසිල්ලකින් උන්වහන්සේ කරා එලැඹ සිය ඔලොගුවෙන් ගත් දෙයක් බුදුන් වහන්සේගේ පාත්‍රයට දමා හිස නවාගෙනම වැඳීමක් වත් නොකරම වේගයෙන් කකුල අද්දමින් එතැනින් නික්ම ගියේය.

බුදුන් වහන්සේ මඳකට නැවතුණු සේක.උන්වහන්සේගේ මුහුණේ ආශ්චර්යවත් මඳහසක් මතුවන්නට විය.සාමාන්‍ය මිනිසුන් මෙන් බුදුවරු අකාරණයේ සිනා පහළ නොකරන වග දත් සාවිත්‍ර තෙරුන් වහන්සේ ඊට හේතුව විමසා සිටිහය.

''සාවිත්‍රය තොප දන්න පරිදි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙනුවෙන් මහත්ඵල මහානිශංස ලැබෙන දානමය පුණ්‍යකර්මය කළේ කවරෙක්ද?''

සාවිත්‍ර තෙරුන් මෙසේ පිළිවදන් දුණි.

''භාග්‍යවතුන් වහන්ස.. ශ්වේතකේතු රජු දුන් අසදෘෂ දානය මහත්ඵල මහානිශංස ලෙස දකිමි..''

ඉක්බිති බුදුන් වහන්සේ පාත්‍රයට අතදමා ශෝධක විසින් පූජා කළ වියළි ශාක පත්‍රයකින් ඔතා පිටි හා පැණි මිශ්‍ර කර සෑදූ කැවිල්ල ශ්‍රී හස්තයට ගත්හ.ඉක්බිති සාවිත්‍ර තෙරුන් ඇමතූහ.

''සාවිත්‍රය තොප මේ දානය ගැන කුමක් කියන්නේද??''

සාවිත්‍ර තෙරුන් මඳක් විපිළසර වී බුදුවරු විසුළු නොකරන වග දන්නා බැවින් මෙසේ පිළිවදන් දුන්හ.

''එය අසදෘෂ දානය හා සංසන්දනය කළ නොහැක භාග්‍යවතුන් වහන්ස!..ජල බිඳුවක් හා ගංගාවක් මම කෙසේ සංසන්දනය කරම්ද?"

ඉන්පසු බුදුන් වහන්සේ මේ පැනය විචාලහ..

''සාවිත්‍රය ..අසදෘශ දානය අනෙක් සියළුම දාන ඉක්මවා මහත්ඵල මහානිශංස වන්නේ කෙසේද??''

සාවිත්‍ර තෙරුන් දීර්ඝ පිළිතුර ඇරඹූහ..

''ස්වාමීනී..ඔබ වහන්සේ වෙනුවෙන් පෙරමන් ආවේ චක්‍රවර්ති රජුය,ඔබ වහන්සේව ඔහු පාසෝදා පිළිගත්හ,ප්‍රධාන රහතන් වහන්සේලා අනික් රාජකීයයන් විසින්ද,අවශේෂ සංඝයා සෙනෙවිරත් වරුන්ගෙන් හා සෙබළුන් මඟින්ද එසේ පිළිගන්නා ලදී..අප වෙනුවෙන්ම භෝජනාගාර හා මණ්ඩප ඉදිකර තිබුණි.ලොව හොඳම කැටයම් කරුවන් ඒවා අලන්කෘත කර තිබුණි.ඔබ වහන්සේ වෙනුවෙන් දියමන්තියෙන් සෑදූ අසුනක් පනවා තිබුණි,චිත්‍ර ශිල්පීන් භෝජනශාලා හ ධර්මශාලා තමන්ගේ විචිත්‍රභාවයෙන් නොඅඩුව පුරවා තිබුණි,එක් එක් භික්ෂුව වෙනුවෙන් එක් එක් මෙහෙකරුවකු සේවයේ යොදවා තිබුණි,අරක්කැමියන් සෑම ආකරයකටම අහාර වට්ටෝරු සාදා තිබුණි.දානය අවසානයේ ධර්මශාලාවට අප වැඩියේ ඇතුන් අල්ලා සිටි මුතුකුඩ සෙවණක් යටිනි.ධර්ම දේශනාවෙන් පසු ඉස්තරම්ම පිරිකර ඔවුන් පිළිගන්වන ලදී.රජු අවසානයේ ඔබ වහන්සේට වැඳ දෑස් වසා තම දානයේ ආනිශංස ලෙස යමක් පැතුවේය...
මේ කාරණා නිසා මම එය මහත්ඵල මහානිශංසයැයි කියමි..''

බුදුන් වහන්සේ මඳක් තූෂ්ණිම්භූතව හිඳ මෙසේ කියූහ..

''සාවිත්‍රය ඊයේ ඇරඹුණු වසන්ත සැණකෙලිය සඳහා නුවරුන් මෙහින් නික්ම අගනුවර කරා ගොස් ඇත.උත්සවය කෙළවර වන්නේ අද සවසයි.

මේ පුද්ගලයා දිනපතා ආහාර සොයාගන්නේ කසළ එකතු කර බැහැර කිරීමට භාර ගන්න නිවෙස් වලිනි.දිනකට පෙර සවස් යාමයේ මොහු නිවෙසකට ගිය විට එහි සිටි කාරුණික ස්වාමිදුව නුවරුන් සියල්ලම වසන්ත උළෙලට යන බව දැන මොහුට ආහාර නිසි පරිදි නොලැබේයයි අනුකම්පාවෙන් මෙම කැවිලි සතරක් ඔහුට පරිත්‍යාග කළාය.මොහු වැඩ නොමැති බැවින් ඊයේ ප්‍රමාණවත් ආහාරයක් නොලැබ මෙම කැවිලි අරපිරිමැස්මෙන් අනුභව කරන ලදී.අද උදෑසන ඔහුට ඉතුරු වූයේ එක් කැවිල්ලක් පමණි.අපට පින්ඩපාතයේ යාමේදී මේ ජනශුන්‍ය දිනවල ඇතිවන අපහසුව දත් රජු විසින් මේ දින දෙකට එවන ලද ආහාර හා අරක්කැමියන් ගැන ඔහු කිසිවක් නොදැන සිටියේය.මමද මොහු කෙරේ කරුණාවෙන් කිසිවෙක් නැති මේ නගරයේ පිඬු සිඟා වැඩියෙමි.

මොහුහට මා දක්නට බලාපොරොත්තුවක් නොතිබුණි.වෙනදා මෙන් මිනිසුන් නැති නිසා මොහු ප්‍රධාන මාර්ගයේ ගමන් කළේය.මා දුටු විගස මොහු මඟහැරීමට අතුරු පාරක් සෙවීය.නැවත් නොහැරුණේ වේගයෙන් ඇවිදීමට නොහැකි බැවිනි..මොහු දැකීමට ලැබීම බොහෝ මිනිසුන් අශුභ ලකුණක් සේ සලකති.
පෙර භවයක මොහු එක් සෙනෙවියෙක්ව අල්ලාගන්නා ගත් සතුරන් කැකෑරුණු තෙල් කටාරම් වල දමා සෙමෙන් ගිනි අවුලා ඔවුන්ගේ දුක් විඳීම මහත් ප්‍රීතියෙන් බලා සිටීමට ලොල් විය.මරණයෙන් පසු බොහෝ දුක් විඳි ඔහු මේ භවයේ උපන්නේ සිරුර පුරා කුෂ්ඨ දැමූ අනාථයකු ලෙසය.මිනිසුන් මොහු දැක කම්පනයකටත් දැඩි පිළිකුලකටත් පත්වූහ.මොහු මෙසේ සිරුරම ආවරණය කරන්නේ එම කුෂ්ඨ නොපෙනීමටයි.
ඉදින් මොහුට මා මඟහැරීමට අවකාශයක් නොතිබුණි.අයිනකට වූ ඔහු කල්පනා කළේ මේ පාළු නගරයේ කුමක් නිසා බුදුන් පිඬු සිඟා වඩියිද යන්නයි.මිනිසුන් නැති බැවින් බුදුන්ට පිණ්ඩපාතය නොලැබී නිරාහාර වන්නට වේ යැයි ඔහු තුල චිත්ත වික්ෂේපයක් හට ගැනුණි.

තමන් කුසගින්නේ සිට හෝ බුදුන්ට පිණ්ඩපාතය දීමට ඔහුට අවශ්‍ය විය.නමුත් ප්‍රධාන සෙනෙවිගේ පවුලට උපන් කුඩා කල සිට සැප සම්පත් ලද ,දැන් රාජකීයයන්ගෙන් පවා බුහුමනට පාත්‍ර වන භාග්‍යවතුන් වහන්සේ තම රළු ආහාර පිළිගනීදැයි විපිළිසර වෙමින් සිටියේය..මම ඔහුට ළන්වත්ම පාත්‍රයෙන් සිවුර මඳක් මෑත් කළෙමි.මම ඔහුගේ චිත්තය හඳුනාගත් බව දුටු ඔහු මා කෙරේ මහත් ස්නේහයෙන් හා කරුණාවෙන් මෙය පුදා ආනිශංසයක් ගැන නොසිතා වැඳීමක් වත් නොකරම යන්නට ගියේය..

සාවිත්‍රය..තොපෙන් මේ ප්‍රශ්න විචාරමි පිළිතුරු දෙනු..

ශ්වේත කේතු රජ මේ දානයට කොපමණ මුදලක් වැය කළේද??''
''ස්වාමීනී,අසූ කෙළකි''

''සාවිත්‍රය ඒ ඔහුගේ සියළු වත්කමද?''
'' නැත ස්වාමීනී..එමෙන් දස ගුණයකටත් වඩා ඔහුගේ භාන්ඩාගාරය පොහොසත්ය''

''රජු මේ ධනය රැස් කරගත්තේ කෙසේද??''
''ස්වාමීනි..එය ප්‍රවේණිගත ධනයකි.තව අයබදුද අය කෙරේ.''

''රජු දානය වෙනුවෙන් කුමක් කළේද?ආහාර පිසුවේදම්?කැටයම් කැපුවේද?සැරසීම් කළේද? මණ්ඩප සෑදීමට ගත් කණුවක් එසවීමට්වත් උදවු වූවේද??''
''නැත ස්වාමීනී..ඔහු එය මෙහෙයවූවා පමණි..''

''රජු දානය දුන්නේ මා කෙරේ හුදු භක්තිය නිසාද??''
''ස්වාමීනී..ඔහු භක්තිමත් බව දනිමි..එහෙත් ඔහු ආනිශංස බලාපොරොත්තු විය.''

''සාවිත්‍රය සිහි එළවා ගනු.මේ මනුෂ්‍යයා අපහසුවෙන් වැඩ කර, තමන් කුස ගින්නේ ඉන්නට වන බව දැන දැන සන්තකයේ වූ සෑම දේ වන එම කැවිල්ල භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කෙරේ ආදරයෙන් උන්වහන්සේ නිරාහාර වේ යැයි බියෙන් කිසි ආනිශංසයක් නොසිතා පූජා කළේය..තොප කුමක් සිතයිද?''

සාවිත්‍ර තෙරුන් කාරණය වටහා ගත්හ.ඉන්පසු බිම බලාගෙන මෙසේ විචාලහ..

''ස්වාමීනී වැටහේ..මේ කසළ ශෝධකගේ දානයට අසදෘෂ දාන සියයක් වත් සම කළ නොහැක.එහි ආනිශංස ගැන දැනගැනීමට කැමැත්තෙමි.''

බුදුන් වහන්සේ පිළිවදන් දුන්හ.

''සාවිත්‍රය,ආනිශංස පවා නොසලකා ආත්මාර්ථය හැර ඔහු කළ මේ දානයේ ඵල අධිකය..
හෙට දින මොහු පියගැට පෙළකින් වැටී හිස කැඩී ක්ෂණයකින් මිය යන්නේය.එය වේදනා රහිත ශාන්ත මරණයක් වන්නේය.ඔහුගේ අයහපත් කර්මඵල එයින් අවසාන වන්නේය.

මළ විගස තවුතිසාවේ ඉපිදෙන්නේය.ශක්‍ර දේවේන්ද්‍ර වන්නේය.ඉන්පසු කල්ප අටසියයක් ශක්‍ර දේවේන්ද්‍ර ලෙසම චුත වෙමුන් ඕපපාතිකව පහළවන්නේය..

කල්ප දහසක් මහේශාක්‍ය දෙවියකු වන්නේය.

සියදහස් වාරයක් සක්විති රජවන්නේය.

ගණන් කළ නොහැකි තරම් වාරයක් ප්‍රදේශ රජ වන්නේය.

අවසානයේ රජ පවුලක ඉපිද නෛෂ්ක්‍රමණය කර සර්ව මිත්‍ර ලෙස ධර්මය නැති කාලයක පසේ බුදු වන්නේය..

සාවිත්‍රය මේ ඔහුගේ කැවිලි පූජාවේ ආනිශංස වේ!"

මේ නියත විවරණය සමඟම මඳ සුලඟක් හැමුවේය.ගස් සෙමෙන් පැද්දෙන්නට විය.තුරු සෙවණේ ඇවිදිමින් සිටි ශෝධක වාධූර්ය මලින් නැහැවීගියේය.

හුවාන් යින්ගේ ධර්මදේශනා..(හුවාන්-යින්ගේ කථා-2)

(හුවාන් යින්ගේ පලවෙනි කතාව මෙතැනින්)

කඳුලු කන්ද සමීපයටම පැමිණි භික්ෂුව අශ්වයා මඳකට නැවැත්වීය.හිස ඔසවා තැනිතලාවේ කෙළවර වළාකුළු දක්වා විහිදුණු නෙරුමක් වූ කඳුළු කන්ද දෙස බැලුවේය.

කන්දේ සම උසකින් ආරම්භ වී සමාන්තරව ගමන් කළ රිදී ඉරි දෙකක් දක්නට ලැබුණි.

මේ ඒ කන්දට නම ලැබීමට හේතු වූ දිය ඇළි දෙක බව භික්ෂුව දැන සිටියේය.කන්දේ හෘදයෙන් ආරම්භ වූ ජල උල්පත මේ ආකාරයෙන් වැටෙන්නට සැලැස්වූයේ පුරාණතම මකර රජවරයෙක් බව පුරාවෘත වල සඳහන් විය.කන්ද පාමුලින් ආරම්භ වූ තෙරක් නොපෙනෙන පඩිපෙළ සමීපයේ භික්ෂුව උපස්ථායකට සමුදුන්නේය.බඩු බාහිරාදියෙන් හිස්වූ අශ්වයා පිට නැඟ කොටළුවාද සමඟම උපස්ථායක පිටත් වන්නට විය.
කාලය ගලා ගියේය.වසන්ත ශෘතු,ගිම්හානයන් පසුවී යන්නට විය.හුවාන් යින්ගේ උදාසීන නායකත්වයට කෙමෙන් අනෙක් භික්ෂූන් අනුගත විය.හුවාන් යින් කියවීමට ඉගෙනගත්තේය,ලියන්න හුරු පුරුදු විය.ඔහුගේ සිවුරු අවපැහැ ගැන්විණි,මුඩු හිසේ තැනින් තැන සුදු පැහැ කෙස් කොට පැමිණෙන්නට විය.කලක් සරදම් සිනහවකින් සැරසුණු මුහුණ නිරාමිස ප්‍රීතියකින් පිරී තිබුණි.දෙඇසේ ඥාණය හා කාරුණික භාවය උතුරන්නට විය.

දිනක් හුවාන් යින් දොඩම් අත්තක් ගෙන ඔහුගේ ආවතේවකරු වූ දොළොස් හැවිරිදි භික්ෂුවක් සමඟ ටියෑන් සූජින් සොයා ගඟ අසල පිහිටි කොළ උණගස් වනයට ඇතුළු විය.සූජින් උණගසක් පාමුල බද්ධ පර්යංකයෙන් භාවනාවකට සමවැදී සිටියේය.ඔහුව අවදි කරන ලෙස හුවාන් යින් ආවතේවකරුට දැන්වීය.කුඩා භික්ෂුව සූජින්ගේ උරහිස තදින් සොළවා ඔහු අවදිකළේය.දැඩි නොරිස්සීමක් සහිතවම සූජින් පියවි සිහියට පැමිණියේය.

''නුඹ සෙල්ලම් කරනවාද?මම සිටියේ අත්හැරීමේ අභ්‍යාසය තුල දැඩි ලෙස කිමිදෙමින්.නුඹේ බාධාව නොවන්නට මා හට සමාධිගත වන්නට තිබුණා.හිටපන් නුඹට..''
කියමින් නැඟී සිටියේය.හුවාන් යින් ඉතා සන්සුන්ව මෙසේ ඇමතීය.
''ටියෑන් සූජින්,කලබල කරන්නේ නැතුව ඉන්නවා පොඩ්ඩක්.''

සූජින් හුවාන් යින්ව දුටුවේ එවිටයි.
හෙතෙම ක්ෂණයෙන් දණ ගසා කොන්ද පහත්කොට,හිස බිම තබා,දෙ අත් හිස ඉදිරියෙන් තමා මෙසේ ඇමතුවේය.
''ගුරුතුමනි සමාවුව මැන.''
සෙමෙන් සූජින්ගේ පිටුපසට පැමිණි හුවාන් යින් තම අතේ තිබූ දොඩම් කෝටුවෙන් සූජින්ගේ පශ්චාත්භාගයට වැරෙන් පහරක් එල්ලකළේය.උණගස් වනය දෙදරන කෑගැසීමක් ඇසුණි.කුරුල්ලන් ඉවතට පියාඹා යන්නට විය.හුවාන් යින් සන්සුන්ව සූජින් අමතන්නට විය.

''ටියෑන්,වහාම පලයන් ගමට.නුඹේ මවගේ අසනීපය අසාධ්‍ය වෙලා.මේ වෙලේ නුඹ කරන්න ඕනේ උණ ගස් යට කෝලම් කරන එක නෙවේ ඇයගේ හිත නිදහස් වන පරිදි වැඩ කරන එක.දැන්ම ගිහින් ඇය එක්ක හිටපන් අවසාන මොහොතේ.''

සූජින්ගේ දෑස් වලින් කඳුළු කඩා හැළිණි.හෙතෙම අසාර්ථක ලෙස උත්සාහ ගනිමින් සිටියේ මවගේ වියෝව දරාගැනීමට සිත සකස් කරගැනීමකටයි.ස්වල්ප වේලාවකින් ඔහු ගමට යන්නට පිටත් විය.


හුවාන් යින් සෑම විටම ප්‍රශ්න සඳගා ලබාදෙන විසඳුම් අති සරල විය.එමෙන්ම තර්කයෙන් බිඳීමට නොහැකි වන තරම් ශක්තිමත් විය.වරක් ඔහුගේ ඥාණයේ ගැඹුරුභාවය ගැන පැහැදුණු සත්‍ය ගවේෂක සංචාරකයෙක් ඔහුගෙන් මෙසේ ප්‍රශ්නයක් විමසා සිටියේය.

''නායකවරයාණෙනී,ඔබගේ දැනුම පූර්ණය,ගැඹුරුය.එමෙන්ම පැහැදිලිකීරීම් සරලය,ප්‍රායෝගිකය.ඔබ මේ උගැන්ම භව ගණනක් තිස්සේ ප්‍රගුණ කල බවක් හැඟේ.පසුගිය භවයේ ඔබ කවරෙක් වීද?දැනගනු කැමැත්තෙමි.''

හුවාන් යින් සරල පිළිතුරක් ලබාදුන්නේය.
''නොදනිමි,මට ඉන් ඇති වැඩක් නැහැ.''

සංචාරකයා මවිතයට පත්විය.ඉන්පසු මෙසේ කීවේය.
''නායකවරයාණෙනී සමාවුව මැන.ඔබ මනැස දියුනු කිරීම මඟින් අවම ලෙස ජාතිස්මරණයවත් ප්‍රගුණ කර ඇතැයි සිතුවෙමි.''

හුවාන් යින් මෙසේ ප්‍රශ්නයක් ඇසීය.
''ගවේෂකය,ඔබ ඇසුවේ මඳක් පැටලිලි සහිත ප්‍රශ්නයක් මම එය මඳක් නිරවුල් කිරීමට උත්සාහ කරන්නම්.හුවාන් යින් යනු කවරෙක්ද?''
ගවේෂයකා මුග්ධ ලෙස පෙණුනු මේ ප්‍රශ්නයට අවිනිශ්චිතතාවයකින් මෙසේ පිළිතුරු දුන්නේය.

''හුවාන් යින් යනු ඔබයි නායකතුමණී''

''හුවාන් යින් යනු මොන මමද?ඔබගෙන් ප්‍රශ්නය ඇසූ මමද?මේ කථාකරන මමද?ඊයේ සිටි මමද?හෙට ඉන්න මමද?''

''මේ සියළු කාලවල ඉන්නේ එක හුවාන් යින් කෙනෙකි ඒ ඔබයි.''

''එසේමද?එසේනම් පස් හැවිරිදි වියේ මවුපියන් අහිමි වූ මමමද මේ ඔබ හා සාකච්ඡා කරන්නේ?මොහොතින් මොහොත ශරීරය වයස්ගතවේ.කුඩා දරුවකු වැඩෙද්දී ශරීරය ශක්තිමත් වී මනසද අත්දැකීම් හරහා ප්‍රත්‍යක්ෂ ඥාණයන් ලබා ගනී.ඉන්පසු සම රැළි වැටී ඉන්ද්‍රිය සංවේදීතාවය අඩුවී සිහිකල්පනාව අඩුවීමේ පැත්තට ගමන් කිරීම ඇරඹේ.අවසානයේ ඔහු පූර්ණ නිශ්චලතාවයකට පත්වී මියයයි.මේ සියළු අවස්ථාවල ඉන්නේ එකම පුද්ගලයෙක් වන්නේ කෙසේද?''

ගවේෂකයා නිහඬ වූ බැවින් හුවාන් යින් මෙසේ කීය.

''සත්‍ය වශයෙන්ම පුද්ගලයා මොහොතින් මොහොත වෙනස් වේ.ශාරීරික වෙනස්කම් කල් ගත වූවත්,ක්‍රමාණුකූල වූවත් චිත්තයේ වෙනස්කම් අති ක්ෂණිකය.එය අකුණකටත් වඩා වේගවත්ය.දැන් මම යමක් කියන්නම්.
පුද්ගලයාගේ මනස මතක ගබඩාවකි.එයට මතක පරම්පරාවන් කාලය සමඟ එකතුවේ.මේ මතක පරම්පරාව ආවර්ජනය කරමින් සිටින ඔහු එක් වැටහීමකට පැමිණේ.එනම් මේ මතක සැබෑ දේවල් හා තමන්ට අයිති දේවල් ලෙස ගනී.මෙතැනින් ''මම'' යන අදහස උපදී.ඒ මතක සටහන් හා තවත් දේවල් ඈඳේ.ඥාතීන්,හිතමිතුරන්,සතුරන් හා සමාජය යන දේවල් ඔහු එමඟින් ව්‍යුත්පන්න කරගනී.එමෙන්ම යම් භාණ්ඩ හා වස්තූන්ගේ මතක සටහන් ඒවාගේ අයිතිය ඔහුට ඇති බවක් පෙන්වයි.
ඉන් පසු ඔහු සම්ප්‍රදායන්ට අනුකූල වේ.ඇඳුම්,ආහාර,විවාහ,රැකියා හරහා ඔහු තමන්ට අනුරූප ලෝකය සාදාගනී.මතක පරම්පරාවට ''මාගේ අතීතය'' කියා ඔහු වලන්ගුතාවයක් ලබා දෙයි.අවිනිශ්චිත හැඟීමකට හෝ බලාපොරොත්තුවකට ''අනාගතය'' කියා නමක් ලබා දෙයි.
ඔහු සෑම මොහොතකම සිතමින් ඉන්නේ පසුවූ අතීත මතක පරම්පරාව ගැනයි.නැතිනම් ඒ හරහා බිහිවන අවිනිශ්චිත අනාගතයක් ගැනය.
එක්වරම ඔහුගේ මතකය සම්පූර්ණෙන්ම නැතිවී ගියාකියා සිතන්න.ඔහු
තමා කවරෙක්දැයි නොදනී.

ඔහුට 'මම' යන හැඟීම නැත.

අනාගතයක් ඔහුට ප්‍රක්ෂේපණය කරගත නොහැක.ඔහු ඇත්තෙන්ම වර්තමානයේ ජීවත් වේ.නමුත් සිතේ ස්වභාවය මතකය ගබඩා කිරීම නිසා ඔහු එතැන් සිට මතක එකතු කිරීම අරඹයි.නමුත් මතකය නැතිවීමට පෙර සිටි මිනිසාත් මතකය නැතිවූපසු ඉන්නා මිනිසාගේත් සමානකම් නොමැත.

අප ලෝකය දකින්නේ පන්චේන්ද්‍රියන්ගෙනි.ඒවාට ගෝචර වන දේවල් මේ මතක ගබඩාවට ඇතුල් වේ.අප ඒ සියළු දේ ගබඩා කරගන්නේ අපගේ අත්දැකීම් හා බුද්ධියට අනුකූලව පෙරාගත් පසුවය.මේ සංස්කරණය පුද්ගලයාගෙන් පුද්ගලයාට වෙනස්ය.එමෙන්ම අප යමක් දකින්නේ ඇති සැටියෙන්ම නොවේ.මේ කෝප්පය බලන්න.ඔබට සිතුණේ කුමක්ද?ඔබට මෙය තවත් එක් සාම්ප්‍රදායික දකුනු චීන මෙවලමක් පමණි නමුත් මගේ මතක සටහන් හා මේ කෝප්පය බැඳී පවතී.මාගේ උපස්ථායකට මෙය ගෞරවණීය වන්නේ මෙය මාගේ මෙවලමක් බැවිනි.නමුත් කෝප්පය වෙනස් නොවේ.

ගඟක් උදාහරණයකට ගන්න.

ගඟ අපි මොහොතක් නිශ්චල කරමු.ඉන්පසු එය සම්පූර්ණෙන්ම මතකයේ තබාගමු.මොහොතකට පසු නැවතත් නිශ්චල කර එය කලින් මතකය හා සසඳමු.ලැබෙන්නේ එක සමාන රූප දෙකකි.නමුත් ඒ එකම ගඟමද? පළමුවෙනි වර නිශ්චල කිරීමේදී එතන තිබූ ජලය දෙවැනි වර පිටපත් කිරීමේදී ගලාගෙන ගොස් හමාරය.නමුත් සමාන සැපයුමක් ඇති නිසා මතුපිටින් බලන විට මේ රූප දෙකේ වෙනසක් නොතිබේ.නමුත් මේ තිබෙන්නේ එකම ගඟ නොවේ.

අපගේ ඉන්ද්‍රියන්ගෙන් ලැබෙන සංඥා බොහෝදුරට එක හා සමානය.නමුත් අප එය අර්ථකතනය කරගන්නේ අපගේ දැනුම හා අත්දැකීම් හරහාය.එය අප අපගේ මතක ගබඩාව හා සැසඳීමක්ද කරගන්නා ලැබේ.මේ අනුව අප සිටින්නේ එකම ලෝකයක වුණත් අපට සාපේක්ෂව අප සියළු දේ එකිනෙකාට වෙනස්ව වටහා ගන්නා බැවින් අප ප්‍රක්ෂේපණය කරගෙන ජීවත් වන ලෝක වෙනස්ය.ශාක්‍යමුණීන් ''ලෝකයක් බිහිවන්නේ බඹයක් පමණ වූ ශරීරයක් තුල'' බව පවසා සිටියේ එබැවිණි.

මෙයින් අත්මිදීමට කළයුත්තේ මේ මතක ගබඩා කිරීම නැවැත්වීමයි.සිතිවිලි නැවැත්වීම කළ නොහැක්කක් වූවත් එක සිතුවිල්ලක් ඔස්සේ හඹා යෑම නැවැත්වීමට උත්සාහ ගත යුතුය.එසේ හඹා යෑම හරහා බොහෝ දුරට වන්නේ අතීතයේ හෝ අනාගතයේ ජීවත්වීමකි.මෙය ඇහිරූ ගමන් පුද්ගලයකු වර්තමානයේ ජීවත්වීම අරඹයි.
සෑම දෙයක්ම පාහේ මෙයට සම්බන්ධය.කර්මය උදාහරණයකට ගන්න.මෙය බහුලව යෙදෙන්නේ අතීතයේ කළ දෙයක් වර්තමානයේ ඵල දීමකටයි.අතීතයේ කළ දේ නැවත නිවැරදි කළ හැකිද?වීමට නියමිත දේ වැළක්විය හැකිද?නැත.කළ යුත්තේ කර්මය යනු වර්තමානයේ පුද්ගලයා කරන දෙය බව සිතාගැනීමයි.එය පුද්ගලයාට තීරණය කිරීමේ හෝ වෙනස් කිරීමේ හැකියාව පවතී.එවිට එම සංකල්පයේ වැදගත්කම වටහා ගැනීම අසීරු නොවේ.

පුද්ගලයෙක් මතක පරම්පරාව අතහැර,අතීතය හෝ අනාගතය ගැන නොසිතා වර්තමානය ගැන සම්පූර්න සිහිය එළැඹ ගත්තා කියා සිතමු.එම මොහොතේ ඔහුගේ සිතේ පවතින අනවශ්‍ය දේ කෙරෙහි ඇති අවධානය දුරු වේ.විශ්වය හා සම්බන්ධ වේ.මනසේ සැඟවී ඇති තියුනු ආලෝකය දර්ශනය වීමට පටන් ගනී.
ඔබ ඇසුවේ මාගේ පසුගිය භවය ගැනයි.ගවේෂකය මම මොහොතින් මොහොත වෙනස් වෙමි.මට මින් පෙර භවයක් තිබූ බව සැබෑවකි.නමුත් මම මේ මොහොතේ පවා වෙනස්වෙමින් සිටිමි.එබැවින් කවර හේතුවක් නිසා මම මගේ අවධානය භවයකට කලින් තිබූ සිතුවිලි පරපුර කෙරෙහි යොමු කළ යුතුද?හුදෙක් කාලය නාස්තියක් නේද?''

ත්‍රිකෝණය (හුවාන්-යින්ගේ කතා-1)

දකුණු චීන වැසියන් සෑම කාලවලදීම උතුරු චීනුන්ට වඩා සන්වරකමින්,නුවණින්,යහගුණයෙන් හා සෞභාග්‍යයෙන් ආඪ්‍ය වී සිටියහ.මින් රාජ වන්ශය ආර්ම්භ වූ අළුත දකුණු චීනයේ වූ ගොන්ෂෝ නම් ප්‍රදේශයේ මහායාන චීන බෞද්ධ නිකායක් වූ ජින්වින් නිකායේ පුරාණ පන්සලක් ශ්වේත කන්ද පාමුලෙහි තිබුණි.

තරමක් විශාල වූ ආශ්‍රම පරිශ්‍රයේ නේවාසික භික්ෂුන් 200කට පමණ ඉඩ පහසුකම් තිබුණි.ප්‍රධාන භික්ෂුවගේ වාසස්ථානය වෙනම විය.එය චීනයට අවේනික රවුම් ආරුක්කු,උළු සෙවිලි කල වහල හා දේවදාර දැවයෙන් සෑදූ බිමින් සමන්විත විය.පඩි සතරකින් ඇතුල්වීමේ දොරටුව තිබූ එහි ප්‍රවේශය වූයේ 50 දෙනෙකුට පමණ බිම හිඳගත හැකි වූ ධර්මශාලාවකි.එහි එක් කොණක නායක භික්ෂුව පමණක් අසුන් ගන්නා ධර්මාසනය විය.තවත් පැත්තක වූයේ මඳක් විශාල අමිතාභය බුදුන්ගේ පිළිමයකි.නායක භික්ෂුව හමුවීමට අවසර තිබුණේ ඔවුන්ගේ ජ්‍යේෂ්ඨ භික්ෂූන් අතලොස්සකට පමණි.තවද භික්ෂූන් සඳහා දිගැති නේවාසිකාගාර හතරක් විය.මේ ආරාමය උණබම්බු සහිත වැටකින් ආවරණය විය.මඳක් එපිටින් ජැන් ජියෑන් ගඟේ අතු ගන්ගාවක් ගලායන්නට විය.

එකල එහි නායක භික්ෂුව ලෙස කටයුතු කරමින් සිටියේ සංඝ පීතෲ හුවාන් යින් නම් භික්ෂුව විය.කාරණා දෙකක් නිසා ඔහු සුවිශේෂි විය.ලාබාල වියේදී එනම් අවුරුදු 17 දී නායක පදවියට පත්වූයේ ඔහුයි.එමෙන්ම ඔහු නායක පදවියට පත්වනවිට ලියන්න හෝ කියවන්න නොදැන සිටියේය.

භික්ෂූ භාවයට පත්වීමට පෙර ඔහු ගොවි පවුලකට උපන් ළමයෙක් විය.වරක් බැන්ඩිට් සොරුන් පැමිණ ඔහුගේ ගම කොල්ලකා ගිනි දමා විනාශ කරන්න පටන් ගෙන තිබුණි.ඔහුගේ මව ඔහුව බාල්දියක දමා වසා දැමූ ලිඳකට පහත්කර දැම්මාය.එසේ කරන්නට කලින් ''මොනව වුණත් සද්ද නොකර හිටපන්'' කියා ඇය කියූවාය.කවදාටත් වඩා එදා ඔහු තම මවගේ උපදෙස පිළිපැද්දේ එම ස්වරයේ තිබූ බියපත්භාවය හා සෙනෙහස හදවතටම දැනුණු බැවිනි.ළිං පත්ලේ තිබූ පාසි පල්වූ ගඳ,අන්ධකාරය හා බාල්දියේ ගැස්සිල්ල පස් වියැති දරුවා හැඬවීමට සමත් නොවුණි.රාජ පුරුෂයින් ඔහු සොයාගන්නා විටත් ඔහු ලිඳට පහත් කළ විට සිටි ලෙසම කඹය තදින් ග්‍රහණය කරගෙන සිටිනු දක්නට ලැබුණි.ගොඩට ආ විට දුටුවේ ඔහු දැන සිටි සෑම දෙයක්ම දැවී අළුවී ගොස් ඇති ආකාරයයි.රජුට විනාශය ගැන වාර්තාව ගෙන යන ගමන්ම ඔවුහු දරුවාව ජින්වින් ආරමයට භාර දීගෙන යන්නට විය.

හිස සම්පූර්ණයෙන්ම බූ ගා වී හැඩැති කතිරයක් බෙල්ල පහළින් එන පරිදි ගුරු පැහැ සිවුර ඇඳීමට හුවාන් යින් දරුවා දින දෙකක් පමණ පුහුණු කරන ලදී.ආධුනික භික්ෂුභාවය ලැබූවන් මුලින්මම සේවයේ යොදවන්නේ නායක භික්ෂුවගේ සේවයටයි.ඔහුට පැවරුණු මුල්ම රාජකාරිය අමිතාභය බුදු පිළිමය උදෑසන හා සැන්දෑ ආගමික වතාවත් සඳහා අවශ්‍ය ආකරයට සූදානම් කිරීමයි.ඔහු වයසින් හා ශරීර ශක්තියෙන් වැඩෙද්දී නායක භික්ෂුවගේ සයනාගාරය,ආසනය ඇතුළු ධර්ම ශාලාව ශුද්ධ පවිත්‍ර කිරීම,දර ගෙන ඒම,එළවලු කොටු හා කුස්සියේ වැඩ කිරීම,පනිට්ටු දෙකක් සමඟ ඇති කද ගඟට ගොස් පුරවාගෙන විත් ආශ්‍රමයේ විශාල පීප්ප පිරවීම,ජේෂ්ඨ භික්ෂූන්ගේ සිවුරු සේදීම ලෙස ඔහුගේ රාජකාරි කාලයත් සමඟම විකාශනය විය.ඔහු දිනපතා කුරුල්ලන්ට, නොගැඹුරු වූවත් පළල් වූ නදියේ ජලය ගල් කැට වල වැදී නඟන නාදයට හා ගොඩ සුලඟට සවන් දුන්නේය.හිරුරැස් දිය රැළි මත වැටී නිවී නිවී පරාවර්තනය වන ආකාරය බලා සිටියේය.වේලීමට දැමූ රෙදි සුලඟට නටන ආකාර දැකීමටත් එයින් එන ශබ්දය ඇසීමටත් ප්‍රිය කලේය.රෙදි වේළීමට දමා ගඟෙන් එහා පැත්තේ කොල්ලන් හා සරුන්ගල් යැව්වේය.ඔහු වැඩිවියට පත්වෙමින් සිටියේ මේ ආකාරයටයි.
ඉතා උනන්දුවෙන් හා කැපවීමෙන් ඔහු තම රාජකාරි කළේය.නමුත් කිසිදිනයක ඔහු පැරණි ධර්මය අඩන්ගු ලේඛණ කියවීමට උත්සාහ කිරීම හෝ ධර්ම දේශනා වලට සහභාගී වීම මඟහැරියේය.එම නිසා ඔහු මෝඩයෙක් හා කම්මැලියෙක් ලෙසත් ජ්‍යේෂ්ඨ භික්ෂූන් හැඳින්වූහ.ඔහුට සමකාලීන සමීප මිතුරන්ද නොවුණි.ඉගෙනීමට කම්මැලි වූ නිසා ඔහුට තව තව වැඩ පැවරුණි.

දිනක් නායක භික්ෂුවගේ වාසස්ථානයේ පිටත ආරුක්කුවක දැන්වීමක් එල්ලා තිබුණි.භික්ෂූන් ඒ අවට කණ්ඩායම් සෑදී කථා වෙමින් සිටිහය.හුවාන් යින් භික්ෂූන් අතරින් රින්ගා එහි සඳහන් වන්නේ කුමක්දැයි වෙනත් භික්ෂුවකගෙන් අසා සිටියේය.
''සවස් යාමයේ නව සංඝ පීතෲ වරයා තෝරා ගැනීමට පරීක්ෂණ'' එය හඬනඟා කියූ භික්ෂුව අවඥා සහගත ලෙස හුවාන් යින් දෙස බැලුවේය.
''තමුසෙට මේකවත් කියවගන්න බැරිද? තමුසේනම් බර වැඩ වලටමම තමයි හරියන්නේ සතෙක් වගේ.'' කියා කියූවේය.සිරිත් පරිදි සරදම් සිනාවක් පා හුවාන් යින් එතැනින් ලිස්සා ගියේය.

සංඝ පීතෘ වරයකුට තම නායකත්වය අත් හැරීමට කාලය එන විට එය විවිධ සංඥා වලින් දැනෙන්නට පටන් ගනී.නායක භික්ෂුව කලින් දින දුටුවේ සිහිනයකි.මුහුද ගිනිගෙන දැවෙනාකරයකි.තමන් නායකත්වය අත්හැර උසස් ධර්මධර භික්ෂූන් සිටි කඳුළු කන්ද කරා යාමට කාලය එලැඹ ඇති බව ඔහුට වැටහුණි.නව භික්ෂු පීතෲ තෝරාගන්නේ නායකත්වය අත්හැරීමට යන භික්ෂුවගේ අභිමත පරීක්ෂණයකි.මේ පරීක්ෂණය වාචික/හස්ත මුද්‍රා හෝ සංකේතාත්මකව දැක්වෙන පරීක්ෂණයක් පැවැත්වීම නායක භික්ෂුවගේ අභිමතය පරිදි සිදුවේ.
නායකත්වය සඳහා ජ්‍යේෂ්ඨ භික්ෂූන් තුන් දෙනෙක් ඉදිරිපත් වූහ.ධර්මාසනයේ නායක භික්ෂුව අසුන්ගෙන සිටියේය.අනෙක් භික්ෂූන් නායක භික්ෂුවගේ නිවස වටේ ජනේල හා දොරින් පරීක්ෂණය බලන්නට රැස් වී සිටියහ.බහුතරයක් වූ අවශේෂ භික්ෂූන් තැන තැන කණ්ඩායම් සෑදී පහත් හඬින් කතාවෙමින් සිටියහ.

ධර්මාසනයේ අසුන්ගෙන සිටි නායක භික්ෂූව ඉතා බැරෑරුම් ආකාරයෙන් ඉදිරියෙන් වූ ගෙබිම දෙස බලා සිටියේය.එහි සමපද ත්‍රිකෝණයක් ඇඳ තිබුණි.මෙය සංකේත පරීක්ෂණයකි.මෙහි පණිවිඩය තෙරුම් ගෙන එයට නිවැරදි පිළිතුර සංකේතාත්මකවම ඇඳිය යුතුය.පළමු අපේක්ෂිත භික්ෂූව කැඳවිනි.

හෙතෙම මඳ වේලාවක් සලකුන දෙස බලා සිටියේය.ඉන් පසුව අවසාධිත පාෂාණය ගෙන (මෙය යමක් සලකුණු කිරීමට යොදාගත් පාෂාණයකි ) එම ත්‍රිකෝණයේ ශීර්ෂ තුන මධ්‍ය ලක්ශ වන සේ ගෙන ඊට වඩා විශාල ත්‍රිකෝණයක් නිර්මාණය කළේය.

ඉන් පසු නායක භික්ෂුවගේ මුහුණ දෙස බැලීය.පිළිතුර නිවැරදි නොවූ බැවින් දෙවැන්නා කැඳවිණි.පළවෙනි පිළිතුර මකා දැමූ උපස්ථායක වරයා නැවතත් සමපාද ත්‍රිකෝණයක් දෙවැනි අපේක්ෂකයා වෙනුවෙන් ඇන්දේය.

දෙවැන්නා පැමිණ දණගසාගත්තේය.හෙතෙම ශීර්ෂ තුනම යා කරමින් ත්‍රිකෝනයේ මධ්‍ය කේන්ද්‍රය ලෙස ගෙන වෘත්තයක් නිර්මාණය කෙළේය.නමුත් එයත් නිවැරදි නොවුණි.නැවතත් පිළිතුර මකා නව ත්‍රිකෝණාකාර සළකුණක් තෙවැනි අපේක්ශකයා වෙනුවෙන් නිර්මාණය විය.

අවසාන අපේක්ෂක පැමිණියේය.බිම දිගාවූ හෙතෙම මහත් සැලකිල්ලෙන් ත්‍රිකෝණයේ පාද යාන්තමින් ස්පර්ශ වන පරිදි හා පාද වලින් එළියට නො එන පරිදි එහි අන්තර්වෘතය නිර්මාණය කළේය.

 නමුත් එයත් අපේක්ෂිත පිළිතුර නොවුනි.නායක් භික්ෂුවගේ මුහුණ දැඩි දොම්නසකින් අඳුරු වී ගියේය.

මේ අතර සෙනඟ පීරාගෙන කිසිවකි දොර කරා එළැඹිනි.අනෙක් භික්ෂුන් ගේ කසු කුසුව මැද හෙතෙම නායක භික්ෂුවගෙන් පරීක්ෂණයට සහභාගී වීමට අවසර ඉල්ලා සිටියේය.ඔහු හඳුනා ගත් භික්ෂූන්ගේ මුහුණු වලින් දැඩි වික්ෂිප්තභාවයක් මතුවිය.මළපොතේ අකුරු නොදත් හුවාන් යින්..නායකත්ව පරීක්ෂනයට.හොඳම ධර්මධර භික්ෂූන් තිදෙනා අසමත් වී ඇති පසුබිමක.නායක තෙරුන්ගේ අවසර ලැබෙනු දුටු ඔවුන්ගේ විමතිය දෙගුන තෙගුණ විය.

පාෂාණය ලී වලින් සෑදූ බිමේ තෙවරක් ඇතිල්ලෙනාකාරය සිව්වැනි වාරයටත් ඇසුනි.

මෙය බලා සිටි හුවාන් යින්ගේ මුහුණේ සුපුරුදු සරදම් මඳහස ඇඳුණි.ඔහු අවසාදිත පාෂාණය අතට ගත්තේය.ඉන්පසු ජනේලයක් සමීපයට ගොස් එහි සිටින්නන්ට මෑත් වන ලෙස සංඥා කළේය.පාෂාණය ජනේලයෙන් එළියට පියාඹා යන්නට විය.ඉන්පසු ඔහු ගෙබිම මදින රෙදි කෑල්ල උපස්ථායකගෙන් ගෙන ත්‍රිකෝණාකාර සළකුණ මකා දැම්මේය.සිටගත්තේය.

ධර්මාසනයෙන් නැගිටි නායක භික්ෂුව හුවාන් යින්ගේ උරහිස ඇල්ලුවේය.ඉන්පසු ඔහුව අතින් අල්ලා කැඳවාගෙන ගොස් ධර්මාසනයේ වාඩි කරවීය.හුවාන් යින් 8 වැනි සංඝ පීතෘ වරයා ලෙස පත්විය.බොහෝ භික්ෂූන්ට තම දිවියේ වැඩියෙන්මම මවිතයට පත්වූ දිනය ලෙස එදින සටහන් විය.

ඊලඟ දිනයේ උදෑසනම හිටපු නායක භික්ෂුව තම උපස්ථායක සමඟ කඳුළු කන්ද බලා යාමට පිටත් විය.භික්ෂුව අශ්වයකුගේ පිටද උපස්ථායක අවශ්‍ය බඩු භාණ්ඩ සමඟ කොටළුවකුගේ පිටද පිටත් වන්නට විය.උපස්ථායක සතු කාර්‍ය වූයේ ආරක්ෂිත ලෙස ඇරලවීමත් කුලියට ගත් අශ්වයා හා කොටළුවා අයිතිකරුවන්ට නැවත භාර දීමත් විය.මධ්‍යනය වන විට හිරු රැස් දැඩි වූ නිසාත් ඔවුන් ඉදිරියේ තිබුණේ ශුෂ්ක පරිසරයක් වූ බැවිනුත් මඳ වේලාවක් විවේක ගැනීමට පීච් ගසක් මුල දෙදෙනාම හිඳගත්හ.

පරීක්ෂාව වූ ආකාරය ගැන උපස්ථායක මේ අවස්ථාවේ භික්ෂුවගෙන් විමසා සිටියේය.කිසි අකමැත්තක් හෝ උකටලීභාවයක් නැතිව භික්ෂුව පිළිවදන් දුණි.

''හොඳයි,මම ඉදිරිපත් කළේ සමපාද ත්‍රිකෝණයක්..පළමුවැන්නා පැමිණ එහි ශීර්ෂ මධ්‍ය ලක්ෂ ලෙස ගෙන ඊට පිටින් එමෙන් දෙගුණයක විශාලත්වයෙන් යුතු ත්‍රිකෝණයක් නිර්මාණය කළා.

ඔහු මෙම ත්‍රිකෝණය සිතුවේ උප්පතිය ලෙස.එනම් එයට අවශ්‍ය කරුණු වූ මවගේ මාස් ශුද්ධිය,අඹු සැමි සංසර්ගය සහ ගන්ධබ්බයකුගේ පැමිණීම යන කාරණා.ඔහු එය විශාලනය කිරීමෙන් පෙන්වූයේ එය එන්න එන්නම වර්ධනය වීමක් පමණක්ම දක්නට ඇති බවක්.ඇත්තටම මෙය මාගේ බලාපොරොත්තු කඩවන ආකාරයේ පිළිතුරු දීමක්.

දෙවැන්නා ත්‍රිකෝණයේ ශීර්ෂ තුන හරහා යන පරිදි එහි බාහිර් වෘත්තය නිර්මාණ කළා.ඔහු ත්‍රිකෝණයෙන් අදහස් කළේ ජාති ජරා මරණ යන ස්වභාවයන්.මෙය ජීවියාව චක්‍රයක් මෙන් ලුහු බඳින බව ඔහු බාහිර් වෘත්තය මඟින් පෙන්වූවා.නමුත් අවශ්‍ය පිළිතුර එයත් නොවේ.

තෙවැන්නා කළේ ඉතා සීරුවෙන් මේ ත්‍රිකෝණයේ පාද තුන අභ්‍යන්තරයෙන් ස්පර්ෂ වන පරිදි සහ ක්‍රිකෝණයෙන් පිටතට නොයන පරිදි අන්තර්වෘත්තය නිර්මාණය කිරීමයි.

ඔහු ශීර්ෂ වටහා ගත්තේ ත්‍රිකාය ලෙසයි (ත්‍රිකාය යනි නිර්මාණකාය-බුදුන් වහන්සේ,ධර්මකාය,සම්භෝගකාය-බොධිසත්ත්ව වරුන් ලෙස මහායානිකයින් තෙරුවන් මෙන් සලකන සංකල්පයයි ).ඔහු මේ ත්‍රිකාය මැද අඳින ලද වෘත්තයෙන් අදහස් කලේ ත්‍රිකාය වෙන් වෙන්ව පෙනුනත් එය පැන නඟින්නේ එකම මූලය එනම් සියළු දෙනා තුල පවතින උපරිම විභවය වූ බුද්ධ ස්වභාවය මත බවයි.මෙය තමා මොවුන් අතරින් පැමිණි හොඳම පිළිතුර එහෙත් මට ඊට වඩා වැඩි යමක් උවමනා වුනා.

හුවාන් යින් එන්නෙ ඊට පස්සේ.මිනිහා කරන්නේ මේ ත්‍රිකෝණෙ මකල දාන එක.ඔහු එයින් අදහස් කරන්නේ වෙනස්මම දෙයක්.අවබෝධ කරගත යුත්තේ සෑම දේකම පවතින ශුන්‍යතාවය නම් එයට කිසි සංකේත හෝ ආධාරක අනවශ්‍ය බව.එහෙන්ම සන්කේත මඟින් හා වචන මඟින් යථාර්තයට සමීප වීම වෙනුවට එයින් ඈත්වීමට හේතු වන්න ලොකු සම්භාවිතාවයක් තියනවා.

මොකද පුද්ගලයාගෙන් පුද්ගලයාට වචන හා සන්කේත වල තේරුම් වටහා ගන්න ආකාරය වෙනස්.ඔවුන් එය වටහා ගන්නේ එය ඇති සැටියෙන්මම නොව තමන්ට වැටහෙන ආකාරයටනම් එහි තදබල ප්‍රශ්නයක් තියනවා එය ඔවුන් අනික් එයටත් විකාශනය කරන්න ගියොත්.මොකද ඔවුන් සත්‍ය කියා හඳුනාගන්න දෙය සත්‍ය හෝ යථාර්තය නොවී ඔවුන්ගේම මනෝභාවයන්හි අර්ථදැක්වීමක් වන්න පුළුවන්.

මම උදාහරණයක් දෙන්නම්.උණුසුම.මේ වචනේ ඇහෙද්දි එකපාරටම ඔළුවට ආවේ මොකක්ද?''

උපස්ථායක පිළිවදන් දුණි.

''ස්වාමීනි මම කුඩාකාලේ ශීත සෘතුවේදී ලිප ලඟට වී සිටි එහි ගිනි දළු බලා සිටි ආකාරය''

''බොහොම හොඳයි.නමුත් මගේ සිතට එන්නෙ වෙනස්මම දෙයක්.උණුසුම යනු අප දෙදෙනාම අත්විඳි දෙයක්.නමුත් අප දෙදෙනා එය හඳුනා ගන්නා ආකරය වෙනස්.යථාර්තය යනු අප දෙදෙනාම අවබෝධ කර නොමැති දෙයක්.ඉතින් එහෙම දෙයක් ගැන අපි අනෙක් අයට පැහැදිලි කරන්නේ කොහොමද?පැරනි ලියවිලි හා එම තත්ත්වයට පත්වූ අයගේ කථා අනුසාරයෙන් එය අපට තේරෙන ආකාරයට වටහාගෙන අනෙක් අයට විකාශනය කිරීම මඟින්.මෙය සාර්ථක වීමට වඩා අසාර්ථක වීමට ඇති හැකියාව වැඩියි.
කොහොම වුණත් මිනිසා උපදින්නේ ඉහළම විභවය වූ බුද්ධ ස්වභාවය සමඟ.නමුත් එය අවදි කරගතයුත්තේ තමන්ට අවේනික හා අනන්‍ය වූ විවිධ මාර්ග මඟින්.පුද්ගලයින් දස දෙනෙක් මාර්ග දහයක් භාවිතා කරනු ඇති.නමුත් ඔවුන් පැමිණෙන්නේ එකම තැනකටයි ගමනාන්තය ලෙස.හරියට ලෝකේ හැමතැනින්ම ආරම්භ වන විවිධාකාර නදියන් අවසානයේ සාගරයට එකතුවනවා වගේ.මෙහි මූලිකම අවශ්‍යතාවය උල්පත පාදා ගැනීම පමණයි.''

උපස්ථායක මේ පැහැදිලි කිරීම අසා සිට අතුරු ප්‍රශ්නයක් නැඟුවේය.
''ස්වාමීනි නමුත් හුවාන් යින් කිසිම දැනුමක් නැති අකුරක් වත් දන්නේ නැති මෝඩයෙක්.ඔහු මේ දේ ඔබතුමා කියූ ආකාරයටම අවබෝධ කරගෙන පිළිතුරු සැපයූවා කියා දන්නේ කෙසේද?''

භික්ෂුව හඬ නඟා සිනාසුණි..

''සන්කේත සටහන් කිරීමට අවශ්‍ය අවසාදිත පාෂාණය ඔහු මුලදීම වීසි කර දැමුවා..ඔවු පාෂාණය වීසිකළා''

(දෙවෙනි කතාව මෙතැනින්) 

ව්‍යාවසායකයා

'ඩොක් ඩොක් ඩොක්'

 රෑ මැදියමේ හාන්සි පුටුවේ නින්ද ගියපු මට සුපුරුදු ලී ඇන්ටික් ඔල්ලෝසුවේ සද්දෙ ඇහෙනවා.මොකක් හරි අමුත්තක් දැනුනට හිතාගන්න බෑ.මට මගේ ඇඟ දැනෙන්නේ නැතුව ගිහින්..දෙයියනේ..මට දැනෙන්නේ මම හරියට වෙන ඇඟකින් හුස්ම ගන්නවා වගේ.මොකක්ද මේ?මට බෙල්ල හරවන්න විතරයි පුළුවන්.

''හා හා කලබල වෙන්න එපා අයිසේ''

ඇලබාම වල කුස්සියක ගෑණියෙක් රැහැයි කටහඬකින් කථාකරනවා වගේ මට තේරුණේ.සද්දේ ආවේ පුටු ඇන්ද හරියෙන්.මම අමාරුවෙන් බෙල්ල හරවලා බැලුවා.හුටා...මීයෙක්.සුදුම සුදු බූල් තියන රතු ඇස් තියන මීයෙක්.එතකොට මොකාද කතා කළේ?

මීය මගෙ දිහා බලාගෙන හිටියේ.බෙල්ල හරව හරව අත්දෙක එකට තියාගෙන කකුල් වලින් විතරක් හිටගෙන හිටපු මීයා කට හොල්ලන්න පටන් ගත්තා.

''අයිසේ...තමුසෙට අපි පොඩි ප්‍රතිකාරයක් කරල තියෙන්නේ.ඉතින් ඇඟ හොල්ලන්න මහන්සි වෙන්න එපා.තමුසෙගේ බෙල්ල හරිය හොල්ලන්න විතරයි දැන් පුළුවන්.බෙල්ලෙන් පල්ලෙහා....''

 මීයා එකපාරටම හුස්ම අල්ලන්න ගත්තා.සද්දයක් ආවේ කවුරුහරි පෙනි විස්ල් එකක් ටියුන් කරනවා වගේ.සාමාන්‍යයෙන් මේ වගේ වෙලාවක හරිනම් මට සිහ් නැති වෙන්න ඕනේ නැත්තන් කෑ ගහන්න ඕනේ එහෙමත් නැත්තන් හීනයක්ද කියල ටෙස්ට් කරන්න ඕනේ.කොහොමටත් හීන වලදි අපේ ඇඟ අපිට ඕනේ ප්‍රතිචාර දක්වන්නේ නැහැනේ.ඒත් මට තේරුණා මේක ඇත්තටම වෙන දෙයක් කියලා.
හුස්ම අල්ලපු මීයා ආයෙත් කථාව පටන් ගත්තා.

''බෑ''





බෑ?
මොකක්ද යකෝ ඒ හරුපේ..එතකොට තමා මට මතක් වුණේ මීය කලින් කියන්න ගිය දේ ඉවර කළේ නෑ කියල.මගේ ඔඩොක්කුව උඩ සිරින්ජරයක් වැටිල තිබ්බා.මු මගේ ස්නායු පද්ධතිය සීමා කරන්න බෙහෙතක් විදලා.

මීයා ආයෙත් බෙල්ල කඩ කඩ හරව හරව මගේ දිහා බැලුවා.

ඊට පස්සේ කිව්ව
 ''තමුසේ අන්දමන්ද වෙලා වගේ නේ ඉන්නේ මේ වෙලාවේ තමුසෙට හිතෙන්නෙ මොකක්ද අයිසේ?''

ඇත්තටම මට ලොකු ප්‍රශ්න ගොඩක් තිබ්බා.ඒත් මේ වෙලාවේ මුලින්ම ආව ප්‍රශ්නෙ මූව ආමන්ත්‍රණය කරන්නෙ කොහොමද කියලා.'මීයෝ' කිව්වොත් තව තද වෙයිද දන්නෙ නැහැ.'මී මහතා' කිව්වොත් අනවශ්‍ය ගෞරවයක්.ඕනේ මඟුලක් ඔන්න ඔහේ අහනවා.

''මේකයි මට ආව මුල්ම ප්‍රශ්නේ.ඔබගේ කටහඬ ඇහුණට පස්සේ.ඔහේ ගෑණු මීයෙක්ද පිරිමි මීයෙක්ද?''

මීයගේ කන් දෙක උන් වුණා.ඇස් තව ලොකු වුණා.ඊට පස්සෙ අති උච්ඡස්වරෙන්
''මොකක්?තෝ කිව්වේ? **පියා,තොගෙ *@%^& ''
කුණුහරුප කියාගෙනම කමිසෙ අස්සට රිංගුවා.එතකොටම මට පැහැදිලි ප්‍රංශ උච්ඡාරණයක් ඇහුණා මේසේ හරියෙන්.

''මී මහත්මයා මේ කුමද කරන්නේ?ඔබ මොහුගේ බඩ සැපුවාට වැඩක් නැහැ,මොහුට දැනෙන් නැහැ,අපි මොහුගේ බෙල්ලෙන් පහළ ස්නායු පණ නැති වෙන්න බෙහෙතක් දීලා තියෙන්නේ.දැන් ඒ ඔක්කොම හිරිවැටී ඇත්තේ.''

එතකොට මීයා මගේ කමිසෙන් එළියට එනගමන් මෙහෙම කිව්වා
 ''හැබෑ නේන්නම් කැරා..මට යක්සයා ආවේස වුණා මූ කිව්ව කථාවට.සොරි වෙන්න ඕනේ මට මාව පාලනය කරගන්න බැරිවුණා.''

මම හොඳට මේසේ දිහා බැලුවා.එතකොට මම දැක්කා මේසේ ගැට්ටට ඇවිල්ල හිටිය කැරපොත්තෙක්.උගේ ඉස්සරහම වම් පැත්තේ කකුලෙන් ලී ගිනිකූරක් අල්ලන් හිටියා.මම බලන් ඉන්නව දැකල ඌ එකපාරක් ඔළුව නවලා මෙහෙම කථාකලා.

''ශුභ සන්ධ්‍යාවක් වේවා මහත්මයා,ආහ් මාව හඳුන්වාදෙන්න තරම් ආචාරශීලී නොවන එක ගැන සමාවන්න ඕනේ.මට කලින් නමක් තිබ්බා ඒත් මම ඒක අත්හැරියා ඉන් පස්සෙ මමම මට ''කැරා'' කියන නම දාගත්තා.
ඇත්තටම කියනවානම් මම මේ මී මහතා වන ටොම් මහතාගේ සඟයෙක්.අපි දෙන්නා බයෝ ටෙක් ආයතන්යෙන් පිටත් වුණේ එකට.තාක්ෂණිකව කියනවනම් අපි දෙන්න එතනින් පැනලා ආවා.(තාක්ෂණිකව....අනේ යකෝ කැරපොත්තෙකුට ගිය කල ) ඉතින් මම හිතන්නේ මී මහතා කථාකරයි ඔබත් සමඟ ඉතිරි ටික.මම එතකල් කුස්සිය පැත්තෙ රවුමක් දාල එන්නම්.''
එහෙම කියලා කැරපොත්තා කුස්සියට පියාඹගෙන ගියා.

දැන් මීයා ඉන්නවා බලාගෙන.මම හුස්මක් ඇදල මෙහෙම ඇහුවා.

''තමුසෙට මොනව ඕනේ මගෙන්?සල්ලි වලින්නම් වැඩක් ගන්න බෑනේ ඔහොම ඉඳන්.ඕනෙනම් ෆ්‍රිජ් එක ඇරල බලනවා ලොකු ඕස්ට්‍රේලියන් චීස් කෑල්ලක් ඇති.''

මීයා සරදම් හිනාවක් දැම්මා.අර ෆිල්ම් වල ඉන්න මාෆියා ලොක්කො වගේ.ඒත් ඒක හෙන සවුත්තු විදිහට එළියට ආවේ.මුගේ සද්දෙට මට පොඩ්ඩක්වත් බය හිතුනෙ නැහැ.හිනා වෙන්නත් බෑනෙ ආයෙත් කොහේ හපයිද දන්නෙ නෑ.ඉතින් හෙණට බය වුණු මූණක් දාගෙන හිටියේ..

''චීස්... තමුසේ තාම කාටුන් බලන වයසෙද? තමුසෙ දැනගන්නවා අපි මේ අපේ ආරක්ෂාවත් උගස් කරගෙන ආවේ තමුසේ වගේ මී පාසානම් හදන කොම්පැණියක අයිතිකාරයෙක් විදිහට තමුසෙගෙ හෘද සාක්කිය ගැන හිතෙන දේ බලන්න.කැරායි මායි අපි දෙන්නා බයෝ ටෙක් එකේ පරීක්ෂණ වලට ගත්ත ජාන වෙනස් කරපු සත්තු දෙන්නෙක්.ඒකෙ මනුස්සයෙක් කියල හිටපු එකම එක උත්තමයා මගේ මොළේ ගලවලා පරීක්ෂා කරන්න හදද්දි මට එතනින් පැනල යන්න උදව් කළා.කැරාව මට සෙට් කරලා දුන්නේ මට කාණු මාර්ගය හරහා ගිහින් එළියට එන තැන හොයාගන්න.
ඒවයින් දැන් වැඩක් නෑ..කියනවා තමුසේ ඇයි මේ පාසානම් හදන්නේ.ඇයි තමුසේ වෙන සත්තු ජාතියකගේ ජීවත්වීම පිළිගන්නේ නැත්තේ?''

අම්මටසිරි ඒකයි සීන් එක.මූ ඇවිත් ඉන්නේ මගේ කොම්පැණිය වහල දාන්න මාව සෙන්ටිමෙන්ටල් කරල.එව්වා හඳේ පුතෝ.අපි සෙල්ලම් කරමු එහෙමනම්.

''මම ඇත්තටම එහෙම නරක මනුස්සයෙක් නෙවේ...මම ඉස්සර වැඩ කළේ කෝලකොකා කොම්පැණියේ.ඒකේ නිෂ්පාදන අංශෙ.ඒත් ටික කාලයක් යද්දිමට තේරුණා මිනිස්සුන්ව මෙහෙම ටික ටික මරල දාන දෙයක් හදනවට වඩා සල්ලි නැතුව මැරිල යන එක සාදාරණයි කියලා.මම එළියට බැස්සා..
එදා නත්තල තිබ්බ සතිය.මිසිසිපි ගඟ අයිස් වේගෙන යමින් තිබුණේ.පාරවල් වල අඩියක් විතර උසට හිම.මගේ බූට් සපත්තුවත් හොඳටම අබලන් වෙලා ...''

එක පාරටම මීයා බාධා කරන්න ගත්තා
''අයිසේ මේ..මට මේ මාසෙම ඔහෙත් එක්ක ගතකරන්න වෙලාවක් නෑ ඉක්මන් කරනවා''

''හරි හරි ටොම් මේකයි වුණේ.අනේකවිධ බාධා කරදර මැද මම දැනන් හිටියේ මිශ්‍ර කිරීමගැන විතරයි.ඉතින් කලින් කොම්පැණියේ පළපුරුද්දත් එක්කම මම කල්පනා කළා මිනිස්සුන්ව ටික ටික මැරෙන්න දෙන වෙනුවට මිනිස්සුන්ට සේවයක් වෙන දෙයක් කරන්න.ඉතින් මම මී පාසානම් වැඩේට අත්ගැහුවා.වැඩේ නැගලම ගියා.''

මීය ඔළුව පාත්කරගෙන පුටු ඇන්දෙ එහාට්ට මෙහාට්ට යන්න ගත්තා.ඉන් පස්සේ ආයෙත් මගේ දිහා උගෙ රතු ඇස් වලින් බලල මෙහෙම කිව්වා.

''තමුසේ මිනිස්සු ටිකෙන් ටික මරන්න බීම හදපු තැනෙන් එළියට ඇවිල්ල අපිව එකපාරින්ම මරල දාන්න වැඩේ සෙට් කළා. තමුසේ කොහොමද මෙච්හර අමනුස්සයෙක් වුණේ.අයිසේ පොඩ්ඩක් කල්පනා කරල බලනවා..අපිත් ක්ෂීරපායියෝ.තමුසෙලා එක එක ක්ෂීරපායින්ට එක එක විදිහට සලකන්නේ.
බල්ලා,පූසා ගෙදර ඇතිකරනවා.අලියා,ජිරාෆ් zoo වල කූඩුවල.දැන් බලනවා ලේනා.ලේනාගෙයි අපෙයි කොච්චර සමානකම් තියනවද?තමුසෙලා ලේනෙක්ව දැක්කම ඔළුවට එන පළමු ප්‍රතිචාරෙ මරන්න ඕනේ කියන එකද?? නෑ..තමුසෙලාගෙ ඔළුවට එන්නෙ අනේ හරි කියුට් සතෙක් කියලා. ඒත් තමුසෙලාට මීයෙක් දැක්කම මේ අදහස එනවද? නෑ..නෑ..
මොක්ද මේ බය තමුසෙලාට දාල තියෙන්නේ පොඩි කාලෙ ඉඳන්මම ඔළුවට.මීයො ජරා සත්තු,මීයෝ මරන්න ඕනේ කියන එක.මාධ්‍යයෙනුත් පෙන්නන්නෙ මීයෝ තමයි ගෙවල්වලට තියනලොකුම ප්‍රශ්නෙ කියල.ඒත් තමුසේ මම අද කිව්වයි කියල හිතාගන්නවා..මීයෝ වඳ වුණු දවසක ඔය මාධ්‍ය ඔක්කොම එකතුවෙලා මීයන්ට තිබ්බ ප්‍රතිරූපය දානවා ලේනන්ට.අන්න එදාට තමුසෙලා ලේනන්ට උගුල් අටවනවා.මොකද දන්නවන්ද?ප්‍රශ්න නැතුව තමුසෙලාට ඉන්න බෑ.මේ වගේ ප්‍රශ්න නැතුව බය කිරිල්ලක් නැතුව තමුසෙලාගෙ රජයට තමුසෙලා හසුරුවාගන්න බෑ.මේ වගේ දේවල් වලින් රජය මිනිස්සුන්ව බිසී කරල තියාගන්නවා.''

මෙහෙම කිව්ව මීයා ටික වෙලාවක් සයිලන්ට් වෙලා බිම බලාගෙන හිටියා.මේ සෙන්ටිමෙන්ටල් කථාව උගෙ කටහඬත් එක්ක යන්නෙ නෑ තමයි ඒත් මම දැන් ඒකට පුරුදු වෙලා හිටියේ.ඊට පස්සෙ අත්දෙක දෙපැත්තට වනල මෙහෙම කිව්වා.

''අයිසේ මට බොරුකාරයෙක් වෙන්න බෑ.අර ලේනගෙයි මීයගෙයි උපමාව මම ගත්තේ ෆිල්ම් එකකින්.ඒ කාලේ අපේ ලැබ් එකේ ටීවි එක මහ සද්දෙට දාගෙන ෆිල්ම් බැලුවා නාකි සික්කලා.ඉතින් මට මේක තුන් හතර වතාවක්ම බලන්න ලැබුණා. Tarantinoගෙ ;Inglorious Bastards..බලල තියනවද?''

''නෑ'' මම ඔළුව දෙපැත්තට වැණුවා.

මීයට පුදුමයි.
''ඇයි? අයිසේ මේ Tarantino කියන්නේ මිනිහගෙ තියන ප්‍රචණ්ඩත්වයටඇති කැමැත්ත ගැන හොඳටම කථාකරපු අධ්‍යක්ෂකනේ..''

''මේකයි හේතුව..''මම පැහැදිලි කරන්න ගත්තා. ''මම violence වලට කැමති නෑ''

මීයගෙ ඇස් දෙකේ ක්‍රෝධය උතුරන්න ගත්තා..
''ඈ යකෝ..වල් පරයා එතකොට තෝ ඔය පාසානම් හදන්නේ ****** ****නද?''

මෙහෙම කියපු මූ මගේ මූණට නැඟල හපාගෙන හපාගෙන යන්න ගත්තා..ඉඳිකටු අණිනවා වගේ රිදිල්ල දරාගන්න බැරි වුණු මම කෑ ගැහැව්වා.කැරපොත්තා එතකොට කුස්සියේ ඉඳන් පියාඹලා ඇවිත් අනික් පුටු ඇන්දේ වැහුවා.

''ටොම් මහතා.අපි දෙදෙනා මෙතන සිටිය යුතු කාලය දැන් කෙළවර වීගෙන එන්නේ.අපි වහාම වැඩේ කෙළවරක් කරමු.''

මීයා මේක අහලා පහළට බැස්සා..ඊට පස්සේ මෙහෙම කිව්වා.

තමුසෙ දැනගන්නවා හෙට ඉඳල තමුසෙගේ ෆැක්ටරියේ ලයිට් එකක්වත් පත්තු කළොත් අපි ජූඩිටත් පාසානම් ලැබෙන්න සලස්වනවා. (ජූඩි කියන්නේ මගේ බිරිඳ;ඉතින් මගේ ඔළුවට ආවේ කියලවත් කරගන්න බැරි දෙයක්) තමුසෙට ඒක ප්‍රශ්නයක් වෙන එකක් නැති වෙයි කියල අපි විශ්වාස කළා...ඉතින් අපි එඩිත්ටත් ඒ දේම කරනවා (දෙයියෝ සාක්කි..මුන් එඩිත් ගැනත් දන්නවා..එඩිත් කියන්නේ මගේ...එක්කෝ ඕනේ නෑ).
එහෙනන් amigo''

මෙහෙම කියල මීය පොඩි සිරින්ජරයක් ගත්තා..''adios ජෙරී'' (මගේ නම ජෙරෝම් ඒත් හැමෝම කෙටියෙන් කියන්නෙ ජෙරී කියල ) කියල වම් අතට ඒකෙන් ඇනලා ඒකේ තදකරන කෑල්ල උඩ උඩ පනින්න ගත්තා..දියරය මගේ රුධිර නාළිකාවකට ඇතුල් වුණා.මට කරන්න පුළුවන් වුණේ කෑ ගහන එකයි ඔළුව හොල්ලන එකයි විතරයි.

උදේ ඇහැරෙද්දී මම පුටුව උඩ.ඇඟ පොඩ්ඩක් හොල්ලලා බැලුවා කිසිම අවුලක් නෑ.පිස්සු විකාර හීනයක්.මම ඈනුමක් ඇරලා සුපුරුදු ඩ්‍රැගන්ෆෘට් ජූස් එක ගන්න ෆ්‍රිජ් එකේ දොර ඇරියා.
.
.
.
මගේ ඇඟ සීතල වෙලා ගියා..
ඕස්ට්‍රේලන් චීස් කෑල්ල අතුරුදහන් වෙලා.....මම ටක්ගාල මූණ අතගාල බැලුවා.

අලුත් අවුරුද්ද

"කාරුණික භාවයට අධිපති වූ,ධර්මය දේශනා කිරීමට ඕනෑම සිරුරක් මවාගැනීමට හැකි වූ,ලොව සියලු ශබ්ද වලට ඇහුම්කම් දෙන අවලෝකිතේශ්වර බෝධිසත්වයෝ තිබ්බතයේ කුරුල්ලන් වෙනුවෙන් කුරුළු රජ වූ කොහකුගේ වේශයක් ගෙන කුරුල්ලන් හට ධර්මය දේශනා කිරීමට නික්මිය"

(කූඩුවක් නොසාදන,මිහිරි වූ හඬ නිසා,ඇලීම් අඩු නිසා ටිබෙට් වාසීහු කොහා කුරුළු රජු ලෙස හඳුන්වති)

(අවලෝකිතේශ්වර සම්බන්ධ වැඩි විස්තර සඳහා මෙය ක්ලික් කරන්න)


අලුත් අවුරුද්ද...


ගම් පියසක් අසල පිහිටි වන ලැහැබක උරගයින්ද,සිවුපාවුන්ද,කෘමියන් හා කුරුල්ලන්ද වාසය කලා.ගමේ මනුෂ්‍යයින්ගෙන් උන්ගේ ජීවිතයට එච්චර බලපෑමක් ඇති වුනේ නෑ.
බක් මහේ උදාව ඔවුන් මුලින්ම දැනගන්නේ පළතුරු පිරී යන ගස් වැල් වලින්..ඒ වගේම තෙල් බැදෙන සුවඳ,රබන් සද්දේ,සන්වේදී සත්තුන්ගේ කණට අමිහිරි ගමේ සිදුවන වෙනස්කමුත් ඔවුන්ට හුරුයි..ඔවුනුත් පිලිගත්තා අවුරුද්ද ප්‍රීතියෙන්.

කොහොම වුනත් මේ සත්තු අතර අවුරුද්ද මිනිසුන්ට දැනුම් දෙන කොහා හිටියෙ නෑ..මිනිසුන්ට ඒ අඩුව වැටහුණත් සත්තුන්ට නම් ඒක ප්‍රශ්නයක් වුනේ නෑ.ඉතින් අවුරුද්ද ආයෙත් ලබන්න ගත්තා..
අවුරුද්දට සතියක් වගේ තියෙද්දි මේ ලැහැබට අමුත්තෙක් ඇතුළු වුනා.ඉතාමත් ගමන් මහන්සියෙන් හිටි ඔහු අත්තක් උඩ නැවතිලා ගිමන් හරින්න පටන් ගත්තා.ආරන්චිය ලැහැබේ පැතිර ගිය නිසා එහි ඉන්න අනික් සත්තුත් ඉක්මණින්ම අමුත්තා කව්ද කියලා බලන්න ආවා.අමුත්තා ගිමන් අරින එකේ නිමක් නෑ ඒත් 'පක්ෂී ආචාර ධර්ම' අනුව යම් ආගන්තුක ස්ථානයකට ඇතුළු වෙන තැනැත්තා සන්වාදය ඇරඹිය යුතු බැවින් කවුරුත් කතා කලේ නෑ.(බොහෝදුරට මෙහි අදහස වන්නේ පක්ෂීන් බොහෝ දුර සිට පැමිණෙන නිසා ඔවුන්ට ප්‍රමාණවත් විවේකයක් ගැනීමට අවස්ථාව දීම විය යුතුය-වාර්තාකරු ) ඒත් කපුටාගේ ඉවසීමේ සීමාව ඉක්මවා ගියා.


''මිත්‍රයා අපි ගොඩ කාලයක් තිස්සෙ බලන් හිටියේ ඔහේ වගේ කෙනෙක් අපිට එකතු වෙන්න එයි කියලා..ඉතින් කොහොම්ද වාසදේස??'' කොහාට (අමුත්තා කොහෙක්..කදිමයි ) හීන් හිනාවක් ආවේ තමන් නිසා වැඩියෙන්ම දරු සෙනෙහස වගේ සන්වේදී ප්‍රශ්න වලට මුහුණ පාන්න වෙන්නෙ කපුටන්ට බව මතක් වුණු නිසා.නමුත් ඒ බව සඟවාගෙන ඔහු මිහිරි හඬින් කතාව ඇරැඹුවා.

'මෙතුවක් වෙලා නිහඬව හිටපු එක වරදවා හිතන්න එපා මිත්‍රවරුණි.ගමන් විඩාවත් මට සිදුවූ දේවලුත් නිසා මම පොඩ්ඩක් හිත නිදහස් කරගන්න හැදුවා විතරයි."

මේක අහපු අනික් කුරුල්ලෝ කොහාට ගිමන් හරින්න දී නිහඬව හිටියත් කටකාර දෙමලිච්චිකුටනම් තමන්ගේ සැකය දුරු කරගන්න තද අවශ්‍යතාවයක් ආව..ඉතින් ඔහු කොහාට කතාකලා. ''ඉතින් මිත්‍රයා තාම කිව්වේ නෑනේ ඇයි කියලා මේ අවුරුද්ද ලන් වෙල මෙහාට්ට ආවේ කියලා.කොයි ඉසව්වෙන්ද පියාසර කරන්නේ''
'අවුරුද්ද' කියන වචනේ ඇහුණු ගමන් කොහා තරමක් තිගැස්සෙන බවක් සන්වේදී කුරුල්ලන් කිහිප දෙනෙක් දැක්කා.ඒත් ඔවුන් ඒක නොදැක්කා වගේ හිටියා. කොහා හඬ අවදි කලා..'මට එහෙනන් වෙච්චි දේවල් කියන්න වෙනවා ..දිග කතාවක් අහන්න කැමතිද??''

සියළු දෙනාගේ ඒකමතික කැමැත්ත මත කොහා කතාව පටන් ගත්තා.

* * *

(දින දෙකකට පෙර උදෑසන )
ජනාකීර්ණ නගරයේ තට්ටු නිවාසයක් පිටුපස තිබූ බෝ ගසේ කොහා වසා සිටියේ නාදය පතුරවමිනි.ඌ වසා සිටි අත්තට එම තට්ටු නිවාසයේ තුන්වන මහලේ සිටි උදවියගේ කථාබහද කුස්සියේ දොර ඇර තිබූ නිසා වැඩි ආයාසයකින් තොරවම ඇසිය හැකි විය.කොහාට නාද කරමින් සිටි මුත් ගෙතුලින් පැමිණි කතාබහ කෙරෙහි මඳ අවධානයක් යොමු කලේය.''අවුරුද්ද'' යන වචනය දෙතුන්පාරක් ඇසුණු බැවින් මෙය තමා හා සම්බන්ධ දෙයක්දැයි දැනගැනීමට කොහාට අවශ්යට විය.වඩා හොඳින් සවන්දීමට අත්තේ කෙළවරකට ගොස් තම නාදය නැවැත්වූයේය.. ගෙතුලින් ආ දෙබස මෙසේය..


(පිරිමි හඬක්) ''නාලිකා, අපිට තව ටික දවසයි අවුරුද්දට ඒත් වැඩ එහෙම්මයි"

(ගැහැණු හඬක්,බිරිඳ විය යුතුය කියා කොහා සිතීය) "ඒක මම දන්නවා...තව කොච්චර දේවල් කරන්න ඕනේද??බිම පොලිශ් කරන්න ඕනේ,පේන්ට් කරන්න ඕනේ,තිර රෙදි මාරු කරන්න ඕනේ..මට අළුත් ඇඳුම් ගන්න ඕනේ,ලේඩි ග්රේ් එකට අලුත් සාරීස් වගයක් ඇවිත්"

(පිරිමි හඬ උස් වේ ) "මේ ඔහේට මම ගිය මාසෙත් අරන්දුන්නා නේද සාරියක් වෙඩින් එකට යන්න කියලා.අපි පොඩි ළමයිද මේ හැටි ඇඳුම් වලට නාස්ති කරන්න.."

(ගැහැණු හඬ ඊටත් වඩා උස්විය ) "මේ ඔහේ කල්පෙකට සැරයක් ඇඳුමක් අරන් දීලා කියවන්න එපා හරිද??මම හිතන් හිටියෙ මේ අවුරුද්දෙවත් ජුවලරි එකක් ගන්න.මම මෙච්චරකල් ඔහෙත් එක්ක හිටියට මට තාම තියෙන්නේ ගෙදරින් දීපුවා විතරයි.ඉස්සර කිව්වේනම් මෙහෙමද??"

(මෙල්ල වූ පිරිමි හඬ ) "නාලික ඉස්සර වගේද දැන්..අපිට කොච්චර දේවල් තියනවාද හිතන්න??පුතාට අවුරුදු හතරයි ටික කාලෙකින් හොඳ ඉස්කෝලයක් හොයන්නත් ඕනේ.ඇයි ඔයා තේරුම් ගන්නෙ නැත්තේ මම එයා වෙනුවෙන් මේ දේවල් කරන්නේ."

(පසුතැවිලි වන ගැහැණු හඬ ) " ඇත්ත තමයි.අනේ මන්දන්නේ නෑ ඉස්සරහට මොනව වෙයිද කියලා"

(දිගු සුසුමක් හෙළු පිරිමි හඬ ) "හ්ම්..අපි දැන් කරන්න ඕනේ දේවල් බලමු.යාලුවො වගයකුත් එනව කියල තිබ්බ මම කඩේ ගිහි එකපාරම බඩු ගේන්නම්.කෝ දෙන්නකො ලිස්ට් එක"

(ගැහැණු හඬ ) "මම කියවන්නම්කෝ මුලින්ම..මිස් වුනු මොනවාහරි තියනවාද බලන්න...කෝඩියල්,සීනි,පිටි,පරිප්පු,තේ කොල,මැගී නූඩ්ල්ස්,උඳුවැල් පැකට් 1,මුං කැවුම් 10,කොණ්ඩ කැවුම් 10,කොකිස් පැකට් 2ක් ( 20 ඒවා )...."

(පිරිමි හඬ විමසිලිමත්ව ) "ඔය කැවුම් 10,10 අරගෙන ඇත්ද?? "

(ගැහැණු හඬ )"එහෙම දෙයක් නෙවේ...මේක තියාගත්තේ හදිස්සියකට.අපිට කරන්න තියෙන්නේ අනික් අය ගේන කැවුම් කෙහෙල් එහෙම මාරු කරල යවන එක..අපිම දෙනවා වගේ පේන්න ඕනෙනම් කේක් එකක් හරි මාශ් මෙලෝස් වගේ අරගෙන පොඩ්ඩ පොඩ්ඩ තියලා යවමු.කව්ද අනේ මේ කාලේ කැවුම් කන්නේ,ඒ වගේම...."

කොහා තටු සලා බෝ ගසින් නික්මී ගියේය.


***********************************************************************************

කුරුල්ලෝ කතාව අහගෙන හිටියා..කොහා පොඩි විරාමයක් ගත්තා.දෙමලිච්චා ආයෙත් නොඉවසිලිවන්ත වෙලා මෙහෙම ඇහැව්වා "ඉතින් ඊට පස්සේ??"

කොහා මෙහෙම කිව්වා.."මම රෑවෙලා බෝගහට එද්දි අර එනවැයි කියපු යාලුවෝ ඇවිත්.. කතා කරල එහෙම මදුවිතට එක්වුනා කට්ටියම..මුලින්ම හිතවත් කතා ගියේ.ඒට පස්සෙ මම පොර කතා. ඒට පස්සෙ විවේචන බොසාගෙ ඉඳන් ජනාධිපතිට යනකල්.දේශපාලනේ ගැන කතාකරල තවපොඩ්ඩෙන් ගහගන්නවා"

කුරුල්ලන් විවිධ මත දරන්න පටන් ගත්තා

"විවෘත ආර්ථිකයත් එක්ක යන තරඟකාරී සමාජයකට අවුරුද්ද වගේ උළෙලක තියන නියම අගය දන්නේ නෑ මිනිස්සු..."

කෙටිල්ල පොඩ්ඩක් නවත්තපු කොට්ටෝරුවා සභාව දිහාවට ඔලුව දැම්ම "මේව අධිරාජ්‍යවාදී කුමන්ත්‍රණ" කියල ආයෙත් කෙටිල්ල පටන් ගත්තා.සන්වාදය දිගටම ඇදිලා ගියා..

"මේ මිනිස්සු නමට විතරයි සමරන්නේ..චාරිත්‍ර වල නියම අගය,හේතුව වත් දන්නේ නෑ.."

"ඇත්තටම කිව්වොත් මේ අවුරුද්දේ පදනමම මොවුන්ගේ බෞද්ධ හර පද්ධතීන් වලට පටහැනියි..."

කෑරලාගේ මේ අදහස නිසා අනික් අය ගැස්සිලා ගියා.ඉතින් ඒකට හේතු පහදන්න කෑරලාටම සිද්ධ වුනා..

"අවුරුද්ද කියලා කියන්නේම සූර්යාගේ සාපේක්ශ චලිතය එක් රාශියකින් තව රාශියකට යන්වා කියලා හදාගත්තු සම්මතයක්...බුදුහාමුදුරුවෝ දේශනා කලා "මහණෙනි ගහ තාරකාවෝ කුමක් කරන්නද කියලා.නියම මන්ගල කරුණු උන්වහන්සේ වෙනමම දක්වලා තියෙනවා..."

කවුරුත් මේ අදහස පිළිගත්තේ නෑ.ප්‍රතික්ෂේප කළෙත් නෑ ,කොහොමටත් කුරුල්ලො අවුරුදු සමරන්නෙ නෑනේ.

"ගමේ අයනම් හරියටම චාරිත්‍ර වල යෙදෙනවා ඇති කියලා" සැළළලිහිණියා කිව්වා..

මේ අතර කොහා කතා කලා."මම ආවෙ ගම්පළාතක ඉඳලා..."

ඔක්කොම නැවතත් කොහාට අවධානය යොමු කළා..
**********************************************
කොහා නගරයකින් පිටවී ආවේ පිටිසර පෙදෙසකටයි..හේන්,ඕවිටි මැදින් ආ කොහා ගමගෙදරක වත්තේ වීසිකර තිබූ පොල්කට්ටක රැඳුනු වතුර වලින් පිපාසය සන්සිඳවා ගත්තේය.මේ අතර වට පිට බැලූ කොහාට අඹ ගසක අත්තක වසා සිටි කොවුල් ධේනුවක් දක්නට ලැබුණි.කොහා වහාම අඹ ගසේ යාබද අත්තක වැසුවේය..ඉන්පසු කටහඬ උපරීම ලෙස සුසර කර කොහෝ නාදයක් නැන්වීය...

මේ අතර ගම ගෙදර ඉන්නා කාන්තාව සිටියේ වලඳක් සෝදමිනි.කොහාගේ හඬ අසා එහි රැඳුනු ජලය වීසිකර ගෙපිලෙහි උන් සිය හිමියා ඇමතීය..

"ඇහුණද අගෝරිස්..කොහා ඇවිත් අවුරුද්දත් අරන්..ඔහේට තාම ඒ ගැන නිච්චියක් වත් නෑනේ.."
අගෝරිස් සිටියේ පිළ උඩ වාඩිවී විටක් සපන ගමන් තුවක්කුව ශුද්ධ කරමිනි..ඔහු කාරිය මඳකට නවතා පිළිතුරු දුන්නේය..

"මොකෝ ජේන් නෝනේ මම නොදන්නේ...පෝයත් කිට්ටු කරපු එකේ ඌරත් මේ දවස් වල සැරිසරනවා..රෑ ජාමේවත් ගියොත් එකෙක්ව එළාගෙන එන්න ඇහැකි වෙයි.හේනෙනුත් හරියකට පළදාව නැති නිසා දවසක් දෙකක් දඩයමේ ගියොත් මට ඌරු මස් වලින් හොඳ ගාණක් හොයාගන්න පුළුවන් වෙයි.."

ජේන් නෝනා මෙය අසා හීල්ලුවාය.

"අනේ අම්මපා..අවුරුද්දත් ලන් වෙච්චි පෝයත් ලන් වෙච්චි මේ මිනිහා අපාගත වැඩ කරන එකනම් නවත්තන්නේ නෑ වගේ...දැන් කී දොහක් කිව්වද මම ගොම පොඩ්ඩක් ගේන්නෙයි කියලා බිම ගාන්නයි ලිපේ ගාන්නයි..දරුවන්ට ඇඳුම් ගන්න ඕනේ.නෑයින්ව බලන්න ඕනේ.කඩේ ණයතුරුස් බේරන්න ඕනේ.."

මෙය ඇසූ අගෝරිස්ට කේන්ති ආවේය.. "ඈ බන්,මෙතුවක් කල් උඹලට මම කන්න නොදී හිටියාද??මම මොනවද උඹලට කරපු අඩුපාඩු"

ජේන් නෝනා සාවඥ සිනාවක් පෑවාය..

"අඩුපාඩු කලේ නෑ තමා.මොකටද මයෙ කට..ඇයි ගිය අවුරුද්දෙ මෙතන තිබ්බ ඔක්කොම ඔට්ටුවට තියතිය බූරුවා කෙලියේ.ඒට පස්සේ කටගොන්නක් බීගෙන ඇවිත් පොඩි එකාගේ වාසනාවන්ත මූන බලලා යන්න ඔනේ කියලා උගෙ පංචායුදෙත් අතගාගෙන ගියේ..තමුසෙ මහ පීචං මිනිහෙක් ඕයි."

අගෝරිස් කෝපයෙන් නැඟී සිටියේය.හෙතම පිළෙන් නැඟිට පිටතට යන ගමන් තමාටම "මේ ඉලවු අවුරුද්දක් නිසානේ මේ ඔක්කොම ..මොන මගුලක්ද.ඕක මකබෑවෙලා යන්න ඕනේ" කියා ගත්තේය.

මේ අතර කෝකිල ධේනුව කොහාට පිළිතුරු නාදයක් දීමට තීරණය කළාය.ඇයත් ඉතා මියුරු නාදයක් වාතලයට මුසු කළාය. අගෝරිස් සිටියේ ගසට කිට්ටුවයි.කොහෝ නාදයෙන් ඔහුට මාරයා ආවේශ විය.."තෝ ආයෙත් ආවද හිටපිය" කියා ඉලක්කය නොගෙනම වෙඩි තබා දැම්මේය.

කොණඩය ගැට ගසා ගනිමින් ජේන් නෝනා නිවසින් පිටතට දුව ආවාය.කෝකිල ධේනුවගේ ප්‍රාණය නිරුද්ධ සිරුර ඇය දුටුවාය..

කොහා ඒ වනවිට අඹගසේ නොසිටියේය...

* * * * *

කුරුල්ලෝ සියල්ලෝම කොහාගේ යෙහෙළිය වෙනුවෙන් ශෝකී නිහැඬියාවක් පැවැත්තුවා.ලේනෙක්වත් එවෙලේ හඬ තැලුවේ නෑ.ඔක්කොම හිටියේ මේ නිහැඬියාව කොහාම බිඳිනකල්..............

කොහා අන්තිමේදී කථා කලා.. "මම ඊට පස්සේ නොනැවතීම මෙහාට පියෑඹුවා...මට හැමදේම එපා වෙලා තිබ්බේ..අවුරුද්ද ඉවර වෙනකල් මට මෙහෙ ඉන්න අවසර දෙනවාද???"

මේක අහපු කපුටා මෙහෙම කිව්වා..

"අවුරුද්ද ඉවරවෙනකල් නෙවේ..පණ කෙන්ද යනකල් හරි ඔහේ හිටියට කාරියක් නෑ යාළුවා."