Saturday, July 22, 2017

අරාජිකවාදියා (ලේඛකයා සහ දොස්තර කටු සටහන්


"මිනිස්සු රැකුණේ ඔවුන් විසින් පද්ධතියක් ආරම්භ කරපු නිසා.මම හිතන්නේ මේකට ලිඛිත සාධක ඇති පැරණිම උදාහරණය මෝසස් විසින් සිනායි කන්දේ ඉදිරිපත් කරපු දස පනත.අනික් හැමදේම වගේ මේ පද්ධතියත් පරිනාමය වුනා.


එන්න එන්නම ඔවුන්ට වැටහුණු දේ තමා පද්ධතිය විසින් ඔවුන් ගිලගනිමින් ඉන්නා බව.හැබැයි පද්ධතිය නැති වුනොත් ඔවුන්ගේ පැවැත්ම නැතිවෙලා යන්න තිබ්බ.ඉතින් මේකේ පරාමිතීන් නිර්මාණය කරන්න වුනෙත් මිනිස්සුන්ටමයි.ඉතින් යම් මිනිසුන් පිරිසක් විසින් මේක ෆයින් ටියුන් කරන්න වගකීම ගත්තා.

මෙන්න මේ පද්ධතිය අන්තිමේට අද තියන තත්ත්වෙට එද්දී ගත්තේ පිරමීඩාකාර හැඩයක්.ඉහලයන්න යන්න කුඩාවෙමින් තියුණු කෙලවරකින් ඉවර වෙමින්,පහල විශාල පාදමක් මත රැඳී පවතින විදිහට.මේක තමා මේ පද්ධතියට ගන්න පුළුවන් වුනු ස්ථායිම හැඩය.නමුත් පාදමට එහෙම අඩුවක් නොදැනෙන්න ඔවුන් පොඩි පොඩි දේවල් ලබාදුන්නා.ආගම දර්ශනය ලිවින් ස්ටැන්ඩඩ් වගේ.(ඒ වගේම කවදාවත් ධනවත් හෝ බලවත් අනුග්‍රාහකයෙක් නැති ආගමක්වත් දර්ශනයක්වත් බිහිවෙලා නැහැ)

උඹට දැන් නම්බර් එකක් තියනවනේ..මම කිව්වේ කම්පැනි එකෙන් දීපු.දැන් උඹේ අංකෙ ඩේටාබේස් එකේ ගැහුව ගමන් උඹ ගැන විස්තර එනවා.නම,වයස,ලිපිනය,ගෑණි,දරුවෝ,උපත විපත මේ හැම රෙද්දක්ම.උඹ මොකක් හරි කේස් එකක් දාගෙන අයින් වුනොත් උඹේ බොසාල කරන්නේ අලුත් නොම්මරයක් හදල උඹේ නොම්මරේ මකල දාන එක.උන්ට උඹ හැඟීම් දැනීම් වලින් හැදිච්ච,හුස්ම ගන්න,බරක් තියන ප්‍රාණියෙක් නෙවේ.අංකයක් විතරයි.මේකයි ඇත්ත.... අයි. ඩි, ,සෝෂල් සිකියුරිටි නම්බර් මේ ඔක්කොම.ලෝකෙම ලොකු හිරගෙයක්.අපිට මුන් අංක දීල තියෙන්නේ.

උඹ හිතනවද පිරමිඩේ ඉහලට නගින එක ලේසියි කියල.එහෙම නැත්තන් ඉහලට ගියාම මුදුන ගලවල විසි කරන්න හිතෙනවා කියල.නැහැ.. ඉහලට යන්න යන්න මේකට තියන ආශක්ත බව වැඩිවෙනවා.පහලින් ඉන්න උන්ව පාගන් ඉන්න තියන ආසාවත් එක්කම.ඉතින්....කරන්න තියෙන්නේ...පාදම වැඩේ තේරුම් අරගෙන..මේ පිරමිඩෙන් ගැලවෙන එක විතරයි...එතකොට පිරමිඩේ වැටෙනවා...මුදුනත් එක්කම.

Tuesday, July 18, 2017

vertex (1)

''සදේවකේ ලෝකේ,සමාරකේ සබ්‍රහ්මකේ''
(දෙවිවරු,මාරයින් බ්‍රහමයින් සහිත වූ විශ්වයේ)


දරුවා උපන්නේ 80 දශකයේදී මැද හරියේදී කඳු ගැටවලින් වටවූ ග්‍රාමයකටය.ගැලපෙන නැකත අනුව ඔහුට 'පුලතිසි' ලෙස නම ඔහුගේ දෙමාපියන් තෝරාගත්හ.

හෙතෙම කුඩා කල සිටම වැඩි දැගලීමක් හෝ ඇඩිල්ලක් නොමැති දරුවකු විය.මාස තුන හතර වන විට යමක් දෙස බලමින් හෝරා ගණනක් කල්පනා කිරීමට පටන් ගෙන තිබුණි.ඔහුගේ දෙමාපියන් මාමලා,නැන්දලා සහ අත්තා අත්තම්මාද ගුරුවරුන් වූහ. ඔහු උපන් මහ ගෙදර සිටියේ ඔහුගේ මව සහ ඇගේ දෙමාපියනුයි.පියා තරමක් දුර බැහැර පාසලක උගැන්වූ නිසා නිවසට පැමිණියේ සති අන්තයේ පමණි.තවද ගෙදර සහ අක්කර 3ක් පමණ වූ ගම්මිරිස්,පලතුරු වගාකළ වත්ත බලාගැනීමට වසර 5ක පමණ සිට ගමට අමුත්තෙකු ලෙස පැමිණි හැඩි දැඩි අගොරිස් එහි රැඳී සිටියේය.

දරුවාට අවුරුද්දක් පමණ වූ විට ඇවිදින්නට පටන් ගත්තේය.හෙතෙම නිවාසය පිටුපසට ගොස් තරමක් ගස් කොලන් සහිතව වනයක් මෙන් දිස්වන බැවුමේ ඇති වත්ත දෙස බලා සිටියේය.එම වත්තට පිවිසෙන තැනට මඳ දුරකින් කළු පැහැති තුඹසක් බැඳ තිබුණි.

මහගෙදර එකල බොහෝ පැරණි ගෙවල් මෙන්ම සොල්දරයකින් සමන්විත විය.කවුරුන් හෝ සොල්දරයට නැඟ ගමන් කිරීමේදී එහි සාදා තිබු ලෑලි තරමක ශබ්දයක් ගෙන දීමට සමත් විය.දිනක් දහවලක මව රැකියාව සඳහා සහ අත්තම්මා සමුපකාරය බලා පිටත්ව ගිය වෙලාවක සොල්දරයෙන් පැමිණි කෑගැසීමක් අසාදිවගිය අත්තා දුටුවේ ඔහුට කිසිදිනක අමතක කල හැකි දර්ශනයක් නොවේ.

කුඩා දරුවා හඬමින් සිටියේය.ඔහුගේ අත රුධිරයෙන් නැහැවී තිබුණි.තරමක් මැතින් අඩි 10ක් පමණ දිග කළු පැහැති දැවැන්ත නාගයකුගේ සිරුරක් වැටි තිබුණි.හොඳින් පරික්ෂා කලවිට අත්තා දුටුවේ කුඩා දරුවාගේ අතක නාගයාගේ කඳින් වෙන්වූ හිස රැඳී තිබු ආකාරයයි.හෙතෙම වහාම දරුවා වඩාගෙන පිරිසිදු කර අගොරිස් කැඳවා වහාම සොල්දරය ශුද්ධ පවිත්‍ර කරන ලෙස දැන්විය.හැඩි දැඩි යකෙකුටවත් බය නැති අගොරිස් සිද්ධිය අසා සුදුමැලි වී ගිය අයුරු දුටු අත්තා හට තරමක පුදුමයක් ඇතිවිය.නමුත් අගොරිස් දරුවාට ඉමහත් ලැදියාවකින් පසුවූ බව රහසක් නොවේ.

යන්තම් අවුරුද්ද පසුවූ දරුවා පියගැටපෙලින් සොදරයට නැග්ගේ කෙසේද සහ සොදරයේදී ඇවිදින විට දරුවාගේ පාතැබුම නිසා ශබ්දයක් නාවේ මන්දැයි අත්තාට ප්‍රහේලිකාවක් විය.නමුත් මේ සිද්ධිය කිසිවකුට නොකියන්න ඔහු තීරණය කරගත්තේ ''ගෑනුන්ගේ හැටි'' දන්නා නිසාවෙනි.පිරිසිදු කටයුතු වලින් ඉක්බිතිව අගොරිස් කැඳවා කිසිවකුට නොකියන ලෙස උපදෙස් දුන්නේය.නමුත් එය අවශ්‍ය වුවක් නොවේ.අගොරිස් කිසිවකු හා කතා කලේ නොකරම බැරි අවස්තාවක පමණි.

දරුවා අවුරුදු 3 පමණ වන විට හොඳින් කතාකරන්නට හැකිවිය.හෙතෙම බොහෝ විට අත්තම්මා අසලින් හිද ඇය කියූ කතා අසමින් සිටියේය.සුභාෂිතයේ,ලෝකෝපකාරයේ,සිරිත් මල්දමේ කවි ඔහුට පාඩම් කරවීමට අත්තම්මා සමත්විය.අවුරුදු 5 වන විට ඔහු ඕනෑම අකුරක් කියවන්නට සමත්වී සිටියේය.මේ අතර ඔහුගේ ලොකු අත්තා මියගියේ රහස අගොරිස්ට පමණක් දායාද කරමිනි.හැමෝම හඬමින් සිටි නමුත් අත්තාගේ දේහයට තරමක් ඔබ්බෙන් ඉතා සියුම් ආලෝකයක් තිබු බව දරුවා දුටුවේය.

ආදාහනයෙන් සති දෙක තුනකට පසු කුඩා පුලතිසි වත්තේ දුව පනිමින් සිටියේය.මේ අතර කහට ගහකින් පැමිණි ශබ්දයක් නිසා ඔහු ඉහල බැලුවේය.අත්තක සිට කළු ගුලියක් බිමට වැටෙන අයුරු ඔහුට පෙනෙන්නට විය.

බිමට පතිත වූ මිනිසා සිටගත්තේය.හෙතෙම අඩි 8ක් පමණ උසින් වූ කාල වරණ දේහයක් දරුවෙකි.රැවුල සහ කොණ්ඩය දිගට වැවී හැඩපලු ගැසී තිබුණි.දැඩි බැල්මකින් ඔහු පුලතිසි දෙස බලමින් ඉදිරියට ඇදෙන්නට විය.උඩුකය වසා කිසිවක් හැඳ නොසිටි ඔහුගේ සවිසම්පන්න බාහු උරතලය සහ පපුව දැඩි කළු පැහැයෙන් දිලිසුණි.කෙටි ඇඳුමකින් යටිකය වසා සිටි අතර එක් අතකින් මන්නයක් තරම් පළලින් යුතු කඩුවක් දරා සිටියේය.දරුවා විමතියෙන් බලාසිටි මුත් කෑගැසුවේ නැත.මේ අතර එක වරම දෙදෙනා අතරට අගොරිස් පැන්නේය.ඉන්පසු තමන්ට හැකිතාක් හඬ මෘදු කර ආදරයෙන් කුඩා පුලතිසිව ඇමතිය.


''බබා... ඉක්මනට ගෙදර යන්ට,ලොකු ඉස්කෝලේ නෝනා හොයනවා.''

මෙය ඇසු පුලතිසි තම අත්තම්මා සොයමින් දිව ගියේය.
(මතු සම්බන්ධයි)

vertex නොහොත් සුර අසුර යුද්ධය සඳහා පූර්විකාව.....

දේව සභාව හදිසියේම රැස්විය.සියළු සන්නාහයෙන් සන්නද්ධ වූ දෙවිවරුන් අතර නොසන්සුන්තාවයක් ඇතිවී තිබිණි.මේ අතර සනන් කුමාර දෙවියන් මුලසුන දැරූ ඉන්ද්‍ර දෙවි රජුගෙන් අවසර ගෙන තම වාර්තාව ඉදිරිපත් කළේය.


"ආකාශවාසී සහ භූවාසී සියළු දෙවිවරුනී.තත්ත්වය අප බලාපොරොත්තු වූවාට වඩා බැරෑරුම්.දිගු කාලයකින් අසුරයින්ගෙන් කිසි ආක්‍රමණයක් නොවූ නිසා අපගේ පරීක්ෂාකාරී බව ගිලිහී ගියත් දැන් ලැබෙන වාර්තා අනුව ඔවුන් කාලය වැය කර ඇත්තේ සංවිධානය ශක්තිමත් කරගැනීමටයි.
මේ වන විට ඔවුන් මෙතෙක් කල් සුර-අසුර යුධයට සහභාගී නොවූ නිශ්ක්‍රීය ස්වභාවයක් ගත් සියළුම සමුද්‍ර නාග රජරවරුන් සහ ඉහළ කට්ටුවේ යක්ෂයින් පිසාචයින් සහ කුම්භාණ්ඩයින් මේ වර යුද්ධය සඳහා සූදානම් කරගෙන අවසන්.එමෙන්ම වසවර්ති මාර දිව්‍ය පුත්‍රයාත් ඔවුන්ගේ පහරදීමට සහය පළකර සිටි බව සැලයි. මෙතරම් බරපතළ සටනකට මුහුණ දීමට අපට කොහෙත්ම හැකියාවක් නැහැ."



පැහැදිලි කිරීමෙන් අනතුරුව පැමිණි නිහැඬියාව ඉන්ද්‍ර විසින් බිඳින ලද්දේය.


"නමුත් මේ අවස්ථාවේ ඔබ මේ ප්‍රශ්නය නිරාකරණය කරගැනීමට ඇති යතුර සම්පූර්ණෙන්ම නොසලකා හැර තියෙන්නෙ....."
සනන් කුමාර විෂ්මයෙන් ඉන්ද්‍ර දෙස බැලීය.
"කුමක්ද මා නොසලකා හැරි යතුර?"

"මිනිසුන්....."

* * *


2) 
'අසුරයින් හා සටනට දේව සේනාව තම සේනාංකාධිපතිවරු පසුපස පෙළ ගැසී සිටියහ. 

හෙළි,තෝමර,කුන්ත,වජ්රායුධ,අසිපත් අහසට එල්ල වී තිබුණි.ධ්වජයන් සොලවමින් මද සුළඟක් හමන්නට විය. දෙදෙව් ලොවට අධිපති ඉන්ද්‍ර දෙව් රජු තම ශ්වේත අසු මත සිට ඔබ මොබ යමින් හෙණ හඬින් ඔවුන්ව ඇමතුවේය.


"පින්වත්නි. යුධයේදී තොපට බියක් හෝ තැතිගැන්මක් ඇතිවුවහොත් එවිට මාගේ කොඩිය දෙස බලවු.
එකල්හි තොපගේ බිය සන්සිදෙනු ඇත.


මාගේ කොඩිය නොදුටුවහොත් ප්‍රජාපති දෙව් රජුගේ කොඩිය දෙස බලවු.
එය නොදුටුවහොත් වරුණ දෙව් රජුගේ කොඩිය දෙස බලවු.


එයත් නොදුටුවහොත් ඊසාන දෙව් රජුගේ කොඩිය දෙස බලවු''

(ධජග්ග සුත්‍රයේ[බුද්ධ-ධම්ම-සඟ ගුණ] නිධාන කතාව)

* * *

3) 
ලෝක ධාතුවේ සියලු දෙවිවරුන්,අසුරයින්,යක්ෂයින්,රාක්ෂයින් ශාක්‍යමුනින්ගේ ආඥාව පිළිගත්හ. සක්වලම සාමයකින් පිරි ගියේය.
ශාක්‍යමුනින්ගේ බුද්ධත්වයෙන් වසර 12කට පසු මහා සාගර පතුලේ අසුර විමානයේ විසෙන පහාරාද සමුද්‍ර නාග රජු තම සේනාව පිරිවරා ශාක්‍යමුනින් දැකීමට පැමිණියහ.

හෙතෙම අභිමානවත් අසුර රජෙක් වුවද බුදුන්ගේ තේජස නිසා කිසිවක් කර කියා ගත නොහැකි තත්වයකට පත්ව සිටි දුටු ශාක්‍යමුනින් පහාරාද ලිහිල් කරනු පිණිස මෙසේ වගතුග අසා සිටිහය.


''පහාරාද රජ. ඉදින් අසුරයින් සමුද්‍රයේ සිත් අලවා සතුටින් වාසය කරත්ද?''


තමාගේ පරිසරය ගැන ඇසු ප්‍රශ්නය නිසා අසුර රජහට ප්‍රීතියක් ඉපදුනි. හෙතෙම මෙසේ පිළිවදන් දුන්නේය.
''ශාක්‍යමුනින්ද්‍රයාණෙනි. මහා සාගරයේ ආශ්චර්යමත අත්භූත කාරනා අටෙකි.
1)සමුද්‍රය එක තැනකින් ගැඹුරු නැතිව අනුපිළිවෙලින් එහි ගැඹුර වැඩිවී යයි.මෙය පළමු ආශ්චර්යමත් කාරණයයි.
2)සමුද්‍රය කිසිවිටෙක වෙරල නොඉක්මවයි. මෙය දෙවන ආශ්චර්යමත් කාරණයයි.
3)කිසිදු කුණපයක් සමුද්‍රයේ නොරඳෙයි.වෙරළට ගසාඑයි.මෙය තෙවන ආශ්චර්යමත් කාරණයයි.
4)ගංගා,යමුනා අචිරවති සහ ලොව සියලුම ගංගා සමුද්‍රය කෙරේ පැමිණ තම මුල් නම හැර දමා සමුද්‍රය ලෙස නම් ලබා ගනී.මෙය සිව්වන ආශ්චර්යමත් කාරණයයි.
5)කොපමණ වැස්සත්,කොපමණ ගංගා ගලා ආවත් කිසිව්ටෙක සමුද්‍රයේ ඉඩ මඳ නොවේ.මෙය පස්වන ආශ්චර්යමත් කාරණයයි.
6)සමුද්‍රයේ කොතනින් දිය බිඳක් ගත්තද එය ලුණු රස ගනී.මෙය සයවන ආශ්චර්යමත් කාරණයයි.
7)මුතු, මැණික්, වෛදූර්ය,දක්ෂිණාවර්ත.සංක, දියමන්ති, පබලු, රන්, මැසිරිගල්, ලෝහිතංක මාණික්‍ය යන දසවස්තුන්ගෙන් සමුද්‍රය පිරි පවතී.මෙය සත්වන ආශ්චර්යයි.
8)සමුද්‍රය කුඩා මසුන්ගේ සිට යොදුන් ගණනක් දිග තිමින්ගලයින්,අසුර,නාග ගාන්ධර්වාදී සත්වයින්ටත් නිවහන වෙයි.මෙය අටවන ආශ්චර්යයි.

ශාක්‍යමුනින්ද්‍රයාණෙනි...මේ අද්භූත ආශ්චර්යමත්කරුණු නිසා අප සමුද්‍රයේ සිත් අලවා සතුටින් වාසය කරන්නෙමු.

(පළමු කොටස සඳහා මෙතැන ක්ලික් කරන්න)


Monday, July 17, 2017

රාත්‍රියක්

මුහුදත් ගැහැණිය බඳුය.

විටෙක දරාගත නොහැකි තරම් නිශ්චලය.එවිට සුමුදු රැලි නැති ගැඹුරු මුහුදු පෘෂ්ටය කන්නාඩියක් මෙන් දිසිලේ.

විටෙක චණ්ඩය එවිට ලොව විශාලතම යුධ නෞකාව වුවද එය තරණය කිරීමට නිර්භීත නොවේ.විරහව දරාගැනීමට නොහැකි වූ විටක වෙරල ඉක්මවා ගොඩබිම ආක්‍රමණය කරයි.

 නමුත් බොහෝ වෙලාවල තරමක් රැලි නංවමින් වැඩි කලබලයක් නැතිව හඬ නංවමින් සිටි.


දිගු පඩිපෙල් මෙන් සැදු කොන්ක්‍රීට් බැම්මේ ඉහලින් වාඩිවී මා සිටි අතර ඇය මට පියවරක් පහලින් තිබු කොන්ක්‍රීට් බැම්මේ වාඩිවී සිටියාය.මගේ දෑත් ඇය සිර නොවී නමුත් මිදෙන්නට නොහැකි මෙන්ම අපහසුවක් නොවන පරිදි වෙලී තිබුණි.ඇය හිස මාගේ දකුණු බාහුවේ තබාගෙන සිටි නිසා හිස මදක් දකුණු පැත්තකට ඇල කර මහා සැනසුමකින් ගොඩ සුළං හඬ අසමින් සඳ අර්ධයක් පායා තිබූ රාත්‍රියේ පෙනෙන නොපෙනන අඳුරක රල බිඳෙන හැටි බලා සිටියාය.


මම ඇයට හොරා හෝරා ගණනක් ඇය දෙස බලා සිටියෙමි.


ඇය එක්වරම හිස ඔසවා මා දෙස බැලුවාය.


මම මුහුද දෙස බැලීමි.