Tuesday, July 18, 2017

vertex නොහොත් සුර අසුර යුද්ධය සඳහා පූර්විකාව.....

දේව සභාව හදිසියේම රැස්විය.සියළු සන්නාහයෙන් සන්නද්ධ වූ දෙවිවරුන් අතර නොසන්සුන්තාවයක් ඇතිවී තිබිණි.මේ අතර සනන් කුමාර දෙවියන් මුලසුන දැරූ ඉන්ද්‍ර දෙවි රජුගෙන් අවසර ගෙන තම වාර්තාව ඉදිරිපත් කළේය.


"ආකාශවාසී සහ භූවාසී සියළු දෙවිවරුනී.තත්ත්වය අප බලාපොරොත්තු වූවාට වඩා බැරෑරුම්.දිගු කාලයකින් අසුරයින්ගෙන් කිසි ආක්‍රමණයක් නොවූ නිසා අපගේ පරීක්ෂාකාරී බව ගිලිහී ගියත් දැන් ලැබෙන වාර්තා අනුව ඔවුන් කාලය වැය කර ඇත්තේ සංවිධානය ශක්තිමත් කරගැනීමටයි.
මේ වන විට ඔවුන් මෙතෙක් කල් සුර-අසුර යුධයට සහභාගී නොවූ නිශ්ක්‍රීය ස්වභාවයක් ගත් සියළුම සමුද්‍ර නාග රජරවරුන් සහ ඉහළ කට්ටුවේ යක්ෂයින් පිසාචයින් සහ කුම්භාණ්ඩයින් මේ වර යුද්ධය සඳහා සූදානම් කරගෙන අවසන්.එමෙන්ම වසවර්ති මාර දිව්‍ය පුත්‍රයාත් ඔවුන්ගේ පහරදීමට සහය පළකර සිටි බව සැලයි. මෙතරම් බරපතළ සටනකට මුහුණ දීමට අපට කොහෙත්ම හැකියාවක් නැහැ."



පැහැදිලි කිරීමෙන් අනතුරුව පැමිණි නිහැඬියාව ඉන්ද්‍ර විසින් බිඳින ලද්දේය.


"නමුත් මේ අවස්ථාවේ ඔබ මේ ප්‍රශ්නය නිරාකරණය කරගැනීමට ඇති යතුර සම්පූර්ණෙන්ම නොසලකා හැර තියෙන්නෙ....."
සනන් කුමාර විෂ්මයෙන් ඉන්ද්‍ර දෙස බැලීය.
"කුමක්ද මා නොසලකා හැරි යතුර?"

"මිනිසුන්....."

* * *


2) 
'අසුරයින් හා සටනට දේව සේනාව තම සේනාංකාධිපතිවරු පසුපස පෙළ ගැසී සිටියහ. 

හෙළි,තෝමර,කුන්ත,වජ්රායුධ,අසිපත් අහසට එල්ල වී තිබුණි.ධ්වජයන් සොලවමින් මද සුළඟක් හමන්නට විය. දෙදෙව් ලොවට අධිපති ඉන්ද්‍ර දෙව් රජු තම ශ්වේත අසු මත සිට ඔබ මොබ යමින් හෙණ හඬින් ඔවුන්ව ඇමතුවේය.


"පින්වත්නි. යුධයේදී තොපට බියක් හෝ තැතිගැන්මක් ඇතිවුවහොත් එවිට මාගේ කොඩිය දෙස බලවු.
එකල්හි තොපගේ බිය සන්සිදෙනු ඇත.


මාගේ කොඩිය නොදුටුවහොත් ප්‍රජාපති දෙව් රජුගේ කොඩිය දෙස බලවු.
එය නොදුටුවහොත් වරුණ දෙව් රජුගේ කොඩිය දෙස බලවු.


එයත් නොදුටුවහොත් ඊසාන දෙව් රජුගේ කොඩිය දෙස බලවු''

(ධජග්ග සුත්‍රයේ[බුද්ධ-ධම්ම-සඟ ගුණ] නිධාන කතාව)

* * *

3) 
ලෝක ධාතුවේ සියලු දෙවිවරුන්,අසුරයින්,යක්ෂයින්,රාක්ෂයින් ශාක්‍යමුනින්ගේ ආඥාව පිළිගත්හ. සක්වලම සාමයකින් පිරි ගියේය.
ශාක්‍යමුනින්ගේ බුද්ධත්වයෙන් වසර 12කට පසු මහා සාගර පතුලේ අසුර විමානයේ විසෙන පහාරාද සමුද්‍ර නාග රජු තම සේනාව පිරිවරා ශාක්‍යමුනින් දැකීමට පැමිණියහ.

හෙතෙම අභිමානවත් අසුර රජෙක් වුවද බුදුන්ගේ තේජස නිසා කිසිවක් කර කියා ගත නොහැකි තත්වයකට පත්ව සිටි දුටු ශාක්‍යමුනින් පහාරාද ලිහිල් කරනු පිණිස මෙසේ වගතුග අසා සිටිහය.


''පහාරාද රජ. ඉදින් අසුරයින් සමුද්‍රයේ සිත් අලවා සතුටින් වාසය කරත්ද?''


තමාගේ පරිසරය ගැන ඇසු ප්‍රශ්නය නිසා අසුර රජහට ප්‍රීතියක් ඉපදුනි. හෙතෙම මෙසේ පිළිවදන් දුන්නේය.
''ශාක්‍යමුනින්ද්‍රයාණෙනි. මහා සාගරයේ ආශ්චර්යමත අත්භූත කාරනා අටෙකි.
1)සමුද්‍රය එක තැනකින් ගැඹුරු නැතිව අනුපිළිවෙලින් එහි ගැඹුර වැඩිවී යයි.මෙය පළමු ආශ්චර්යමත් කාරණයයි.
2)සමුද්‍රය කිසිවිටෙක වෙරල නොඉක්මවයි. මෙය දෙවන ආශ්චර්යමත් කාරණයයි.
3)කිසිදු කුණපයක් සමුද්‍රයේ නොරඳෙයි.වෙරළට ගසාඑයි.මෙය තෙවන ආශ්චර්යමත් කාරණයයි.
4)ගංගා,යමුනා අචිරවති සහ ලොව සියලුම ගංගා සමුද්‍රය කෙරේ පැමිණ තම මුල් නම හැර දමා සමුද්‍රය ලෙස නම් ලබා ගනී.මෙය සිව්වන ආශ්චර්යමත් කාරණයයි.
5)කොපමණ වැස්සත්,කොපමණ ගංගා ගලා ආවත් කිසිව්ටෙක සමුද්‍රයේ ඉඩ මඳ නොවේ.මෙය පස්වන ආශ්චර්යමත් කාරණයයි.
6)සමුද්‍රයේ කොතනින් දිය බිඳක් ගත්තද එය ලුණු රස ගනී.මෙය සයවන ආශ්චර්යමත් කාරණයයි.
7)මුතු, මැණික්, වෛදූර්ය,දක්ෂිණාවර්ත.සංක, දියමන්ති, පබලු, රන්, මැසිරිගල්, ලෝහිතංක මාණික්‍ය යන දසවස්තුන්ගෙන් සමුද්‍රය පිරි පවතී.මෙය සත්වන ආශ්චර්යයි.
8)සමුද්‍රය කුඩා මසුන්ගේ සිට යොදුන් ගණනක් දිග තිමින්ගලයින්,අසුර,නාග ගාන්ධර්වාදී සත්වයින්ටත් නිවහන වෙයි.මෙය අටවන ආශ්චර්යයි.

ශාක්‍යමුනින්ද්‍රයාණෙනි...මේ අද්භූත ආශ්චර්යමත්කරුණු නිසා අප සමුද්‍රයේ සිත් අලවා සතුටින් වාසය කරන්නෙමු.

(පළමු කොටස සඳහා මෙතැන ක්ලික් කරන්න)


1 comment: